ซูเราะฮ์อันนิสาอ์

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 176

176. يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلَالَةِ إِنِ امْرُؤٌ هَلَكَ لَيْسَ لَهُ وَلَدٌ وَلَهُ أُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَ وَهُوَ يَرِثُهَا إِن لَّمْ يَكُن لَّهَا وَلَدٌ فَإِن كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثَانِ مِمَّا تَرَكَ وَإِن كَانُوا إِخْوَةً رِّجَالًا وَنِسَاءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنثَيَيْنِ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ أَن تَضِلُّوا وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ยัสตัฟตูนะกะ กุลิลลาฮุ ยุฟตีกุม ฟิลกะลาละฮ์ อินิมรุอุน ฮะละกะ ลัยสะ ละฮู วะลัด วะละฮู อุคต์ ฟะละฮา นิศฟุ มา ตะร็อก วะฮุวะ ยะริษุฮา อิน ลัม ยะกุน ละฮา วะลัด ฟะอิน กานะตัษนะตัยนิ ฟะละฮุมัษษุลุษานิ มิมมา ตะร็อก วะอิน กานู อิควะตัน ริญาลัน วะนิสาอัน ฟะลิซซะกะริ มิษลุ หัซซิลอุนษะยัยน์ ยุบัยยินุลลอฮุ ละกุม อัน ตะฎิลลู วัลลอฮุ บิกุลลิ ชัยอิน อะลีม พวกเขาจะขอให้เจ้าชี้ขาด จงกล่าวเถิดว่า ‘อัลลอฮ์จะทรงชี้ขาดแก่พวกเจ้าในเรื่องกะลาละฮ์ (ผู้ตายที่ไม่มีบุตรและบิดา)’ คือ หากชายคนหนึ่งเสียชีวิตโดยที่เขาไม่มีบุตร แต่เขามีพี่สาวหรือน้องสาวหนึ่งคน นางก็จะได้ครึ่งหนึ่งของสิ่งที่เขาได้ทิ้งไว้ และเขา (พี่น้องชาย) ก็จะรับมรดกของนาง (ทั้งหมด) หากนางไม่มีบุตร แต่ถ้า (พี่น้องหญิง) มีสองคน ทั้งสองก็จะได้สองในสามของสิ่งที่เขาได้ทิ้งไว้ และถ้าพวกเขาเป็นพี่น้องหลายคนทั้งชายและหญิง สำหรับชายจะได้ (ส่วนแบ่ง) เท่ากับส่วนของหญิงสองคน อัลลอฮ์ทรงชี้แจงแก่พวกเจ้าเพื่อมิให้พวกเจ้าหลงผิด และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง

อายะฮ์นี้เป็นบทบัญญัติมรดกสุดท้ายและเป็น หนึ่งในอายะฮ์สุดท้ายที่ถูกประทานลงมา (อัลบะรออ์ อิบนุอาซิบกล่าวว่า “ซูเราะฮ์สุดท้ายที่ประทานคือเตาบะฮ์ และอายะฮ์สุดท้ายคือ ‘ยัสตัฟตูนะกะ’ ” — บุคอรี #4605)

“กะลาละฮ์” คืออะไร: ตามทัศนะของนักวิชาการส่วนใหญ่ (และคำวินิจฉัยของอบูบักร) คือ ผู้ตายที่ไม่มีทั้งบุตรและบิดา · อายะฮ์นี้ว่าด้วย พี่น้องร่วมบิดามารดา (หรือร่วมบิดา) — ต่างจากอายะฮ์ 12 ต้นซูเราะฮ์ที่ว่าด้วย พี่น้องร่วมมารดา (ได้คนละ 1/6)

บทบัญญัติ (สรุป):

• ผู้ตายกะลาละฮ์มี พี่/น้องสาวหนึ่งคน → นางได้ 1/2
• หากพี่/น้องสาวตายกะลาละฮ์ พี่/น้องชายรับมรดกทั้งหมด (โดยตะอ์ศีบ — เป็นอะเศาะบะฮ์)
• พี่/น้องสาวสองคนขึ้นไป → ได้ 2/3
• พี่น้องปนกันทั้งชายและหญิง → ชายได้ส่วนเท่าหญิงสองคน (ลิซซะกะริ มิษลุ หัซซิลอุนษะยัยน์)

ปิดด้วย “ยุบัยยินุลลอฮุ ละกุม อัน ตะฎิลลู” (อัลลอฮ์ทรงชี้แจงเพื่อมิให้พวกเจ้าหลงผิด) — บทบัญญัติมรดกมาจากอัลลอฮ์ผู้ทรงรอบรู้ที่สุดว่าสิ่งใดเป็นธรรมและเป็นประโยชน์แก่บ่าว