ซูเราะฮ์อันนิสาอ์
النساء
ตอนที่ 21 · อายะฮ์ 105–113 · คดีบนีอุบัยริก · ตัดสินด้วยความจริง อย่าปกป้องคนทรยศ
ส่วนที่ 63 อายะฮ์ 105 : ประทานคัมภีร์มาเพื่อตัดสินด้วยความจริง — คดีบนีอุบัยริก
4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 105
- إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ وَلَا تَكُن لِّلْخَائِنِينَ خَصِيمًا อินนา อันซัลนา อิลัยกัลกิตาบะ บิลหักกิ ลิตะห์กุมะ บัยนันนาสิ บิมา อะรอกัลลอฮ์ วะลา ตะกุน ลิลคออินีนะ เคาะศีมา แท้จริงเราได้ประทานคัมภีร์ลงมาแก่เจ้าด้วยความจริง เพื่อเจ้าจะได้ตัดสินระหว่างผู้คนด้วยสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงให้เจ้าเห็น (ทรงชี้แนะ) และเจ้าจงอย่าเป็นผู้โต้แย้งแทนบรรดาผู้ทรยศ
เรื่องราว (คดีบนีอุบัยริก): ครอบครัวหนึ่งในมะดีนะฮ์ชื่อ บนีอุบัยริก มีบุชัยร์เป็นมุนาฟิก · เขา (หรือพวกพ้อง) ขโมยเสบียง (แป้ง) และอาวุธ (เกราะ ดาบ) จากบ้านของริฟาอะฮ์ ลุงของ เกาะตาดะฮ์ อิบนุนุอ์มาน · เมื่อความแตก พวกบนีอุบัยริกกลับ โยนความผิดให้ลบีด อิบนุสะฮ์ล ชายมุสลิมผู้บริสุทธิ์ แล้วส่งคนไปเกลี้ยกล่อมท่านนบี ﷺ ให้ช่วยแก้ต่างให้พวกตน (โดยอ้างว่าเป็นคนดีมีอิสลาม) จนท่านเกือบตำหนิเกาะตาดะฮ์ · อัลลอฮ์จึงประทานอายะฮ์นี้ลงมา เปิดโปงความจริง และสั่งท่านนบี ﷺ ให้ ตัดสินด้วยสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงเปิดเผย และ อย่าเป็นทนายให้คนทรยศ (เรื่องเล่าโดยเกาะตาดะฮ์ อิบนุนุอ์มาน — ติรมิซี #3036 หะสัน)
ต้นฉบับอาหรับ
«إنما أنا بشرٌ، وإنكم تختصمون إليَّ، ولعل بعضَكم أن يكون ألحنَ بحُجَّتِه من بعضٍ، فأقضي له على نحوِ ما أسمعُ، فمن قضيتُ له بحقِّ أخيه شيئًا فلا يأخذْه، فإنما أقطعُ له قطعةً من النارِ».
ท่านนบี ﷺ กล่าวว่า «แท้จริงฉันเป็นเพียงมนุษย์ และพวกท่านนำข้อพิพาทมาให้ฉันตัดสิน บางทีบางคนในหมู่พวกท่านอาจพูดจาโน้มน้าว (มีวาทศิลป์) เก่งกว่าอีกคน ฉันจึงตัดสินให้เขาตามที่ฉันได้ยิน ดังนั้น ผู้ใดที่ฉันตัดสินให้เขาได้สิทธิของพี่น้องของเขาไป (โดยที่จริงเขาไม่มีสิทธิ) ก็จงอย่ารับมันไว้ เพราะแท้จริงฉันได้ตัดชิ้นส่วนหนึ่งจากไฟนรกให้แก่เขา»
ส่วนที่ 64 อายะฮ์ 106–109 : อย่าโต้แย้งแทนคนทรยศ พวกเขาซ่อนจากคนได้ แต่ซ่อนจากอัลลอฮ์ไม่ได้
4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 106–109
- وَاسْتَغْفِرِ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا วัสตัฆฟิริลลาฮ์ อินนัลลอฮะ กานะ เฆาะฟูร็อน เราะหีมา และเจ้าจงขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ
- وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ خَوَّانًا أَثِيمًا วะลา ตุญาดิล อะนิลละซีนะ ยัคตานูนะ อันฟุสะฮุม อินนัลลอฮะ ลา ยุหิบบุ มัน กานะ ค็อววานัน อะษีมา และเจ้าจงอย่าโต้แย้งแทนบรรดาผู้ที่ทรยศต่อตัวของพวกเขาเอง แท้จริงอัลลอฮ์ไม่ทรงรักผู้ที่เป็นคนทรยศ ผู้ทำบาปหนา
- يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لَا يَرْضَىٰ مِنَ الْقَوْلِ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطًا ยัสตัคฟูนะ มินันนาสิ วะลา ยัสตัคฟูนะ มินัลลอฮิ วะฮุวะ มะอะฮุม อิซ ยุบัยยิตูนะ มา ลา ยัรฎอ มินัลก็อวล์ วะกานัลลอฮุ บิมา ยะอ์มะลูนะ มุหีฏอ พวกเขาซ่อนเร้น (ความชั่ว) จากผู้คน แต่พวกเขาซ่อนเร้นจากอัลลอฮ์ไม่ได้ ทั้งๆ ที่พระองค์ทรงอยู่กับพวกเขา (ทรงรู้เห็น) ขณะที่พวกเขาวางแผนกันในยามค่ำคืนซึ่งคำพูดที่พระองค์ไม่ทรงพอพระทัย และอัลลอฮ์ทรงล้อมรอบ (รอบรู้) สิ่งที่พวกเขากระทำ
- هَا أَنتُمْ هَٰؤُلَاءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَمَن يُجَادِلُ اللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَم مَّن يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا ฮา อันตุม ฮาอุลาอิ ญาดัลตุม อันฮุม ฟิลหะยาติดดุนยา ฟะมัน ยุญาดิลุลลอฮะ อันฮุม เยามัลกิยามะติ อัม มัน ยะกูนุ อะลัยฮิม วะกีลา พึงรู้เถิด พวกเจ้านี่แหละที่ได้โต้แย้งแทนพวกเขาในชีวิตความเป็นอยู่แห่งโลกนี้ แล้วผู้ใดเล่าจะโต้แย้งกับอัลลอฮ์แทนพวกเขาในวันกิยามะฮ์ หรือผู้ใดเล่าจะเป็นผู้รับมอบหมาย (ปกป้อง) พวกเขา
หลังเปิดโปงบนีอุบัยริก อัลลอฮ์ทรงสั่งท่านนบี ﷺ ให้ “ขออภัยโทษ” (จากการที่เกือบตำหนิเกาะตาดะฮ์ผู้ถูกต้อง) และ ห้ามโต้แย้งแทนคนทรยศ เพราะ “อัลลอฮ์ไม่ทรงรักคนทรยศผู้ทำบาปหนา”
บทเรียนสำคัญ (108): คนพวกนี้ “ซ่อนความชั่วจากผู้คน แต่ซ่อนจากอัลลอฮ์ไม่ได้” — พระองค์ทรงอยู่กับพวกเขา (ด้วยความรอบรู้) แม้ขณะวางแผนชั่วยามค่ำ · (109) แม้พวกเจ้าจะแก้ต่างให้พวกเขาในโลกนี้ได้ แต่ ใครเล่าจะแก้ต่างแทนพวกเขาต่ออัลลอฮ์ในวันกิยามะฮ์ ผู้ทรงรู้ทั้งความลับและสิ่งที่ซ่อนเร้นยิ่งกว่า?
อายะฮ์ 110–113 : ประตูเตาบะฮ์ · ต่างคนต่างรับผิดชอบบาปตน · การปกป้องท่านนบี
4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 110–113
- وَمَن يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَّحِيمًا วะมัน ยะอ์มัล สูอัน เอา ยัซลิม นัฟสะฮู ษุมมะ ยัสตัฆฟิริลลาฮะ ยะญิดิลลาฮะ เฆาะฟูร็อน เราะหีมา และผู้ใดกระทำความชั่ว หรืออธรรมต่อตัวเอง แล้วเขาขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ เขาก็จะพบว่าอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ
- وَمَن يَكْسِبْ إِثْمًا فَإِنَّمَا يَكْسِبُهُ عَلَىٰ نَفْسِهِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا วะมัน ยักสิบ อิษมัน ฟะอินนะมา ยักสิบุฮู อะลา นัฟสิฮ์ วะกานัลลอฮุ อะลีมัน หะกีมา และผู้ใดที่ขวนขวายบาปใด แท้จริงเขาก็ขวนขวายมันเพื่อ (ให้เป็นโทษแก่) ตัวของเขาเอง และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้รอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ
- وَمَن يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئًا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُّبِينًا วะมัน ยักสิบ เคาะฏีอะตัน เอา อิษมัน ษุมมะ ยัรมิ บิฮี บะรีอัน ฟะเกาะดิห์ตะมะละ บุห์ตานัน วะอิษมัน มุบีนา และผู้ใดที่ขวนขวายความผิดหรือบาปใด แล้วเขาก็โยนมันให้แก่ผู้บริสุทธิ์ แน่นอนเขาได้แบกความเท็จอันร้ายกาจและบาปอันชัดแจ้งไว้แล้ว
- وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهُ لَهَمَّت طَّائِفَةٌ مِّنْهُمْ أَن يُضِلُّوكَ وَمَا يُضِلُّونَ إِلَّا أَنفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّونَكَ مِن شَيْءٍ وَأَنزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُن تَعْلَمُ وَكَانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيمًا วะเลาลา ฟัฎลุลลอฮิ อะลัยกะ วะเราะห์มะตุฮู ละฮัมมัต ฏออิฟะตุน มินฮุม อัน ยุฎิลลูกะ วะมา ยุฎิลลูนะ อิลลา อันฟุสะฮุม วะมา ยะฎุรรูนะกะ มิน ชัยอ์ วะอันซะลัลลอฮุ อะลัยกัลกิตาบะ วัลหิกมะตะ วะอัลละมะกะ มา ลัม ตะกุน ตะอ์ลัม วะกานะ ฟัฎลุลลอฮิ อะลัยกะ อะซีมา และหากมิใช่เพราะความโปรดปรานของอัลลอฮ์แก่เจ้าและความเมตตาของพระองค์แล้ว แน่นอน กลุ่มหนึ่งจากพวกเขาก็มุ่งที่จะทำให้เจ้าหลงผิด แต่พวกเขาจะไม่ทำให้ผู้ใดหลงผิดนอกจากตัวของพวกเขาเอง และพวกเขาจะไม่ก่อความเสียหายใดๆ แก่เจ้าได้เลย และอัลลอฮ์ได้ประทานคัมภีร์และวิทยปัญญา (ซุนนะฮ์) ลงมาแก่เจ้า และทรงสอนเจ้าในสิ่งที่เจ้าไม่เคยรู้มาก่อน และความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีต่อเจ้านั้นใหญ่หลวงยิ่งนัก
อายะฮ์ 110 — ประตูเตาบะฮ์ที่เปิดกว้าง: ผู้ใดทำชั่วหรืออธรรมต่อตนเอง (แม้บาปใหญ่เท่าฟ้าและแผ่นดิน) แล้ว ขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์อย่างจริงใจ ก็จะพบว่า อัลลอฮ์ทรงอภัยและเมตตา · แม้แต่บนีอุบัยริกก็ยังมีทางกลับตัว “หากพวกเขาขออภัยโทษ อัลลอฮ์ก็จะทรงอภัยให้”
อายะฮ์ 111–112: วางหลัก “ต่างคนต่างรับผิดชอบบาปของตน” — ไม่มีใครแบกบาปแทนใคร · และผู้ที่ โยนความผิดให้ผู้บริสุทธิ์ (ดังบนีอุบัยริกใส่ร้ายลบีด) ได้ “แบกบุห์ตาน (การกล่าวเท็จร้ายกาจ) และบาปอันชัดแจ้ง” — เป็นบาปสองชั้น (บาปเดิม + ใส่ร้าย)
อายะฮ์ 113 — การปกป้องท่านนบี ﷺ: หากมิใช่ความโปรดปรานของอัลลอฮ์ กลุ่มบนีอุบัยริกก็เกือบทำให้ท่านตัดสินผิด · แต่ “พวกเขาจะไม่ทำให้ผู้ใดหลงนอกจากตัวเอง และทำอันตรายท่านไม่ได้เลย” เพราะอัลลอฮ์ทรง ประทานคัมภีร์ (กุรอาน) และวิทยปัญญา (ซุนนะฮ์) และทรงสอนสิ่งที่ท่านไม่เคยรู้ — เป็นความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่ที่ทรงพิทักษ์ท่านให้อยู่บนความจริงเสมอ
ต้นฉบับอาหรับ
عن أبي بكرٍ الصِّدِّيقِ ﵁ قال: قال رسولُ الله ﷺ: «ما من عبدٍ يُذنِبُ ذنبًا فيُحسِنُ الطُّهورَ، ثم يقومُ فيُصلِّي ركعتينِ، ثم يستغفرُ اللهَ، إلا غفر اللهُ له»، ثم قرأ هذه الآيةَ: ﴿وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَحِيمًا﴾.
จากอบูบักร อัศศิดดีก ﵁ กล่าวว่า ท่านนบี ﷺ กล่าวว่า «ไม่มีบ่าวคนใดที่ทำบาป แล้วเขาอาบน้ำละหมาดให้ดี จากนั้นลุกขึ้นละหมาดสองร็อกอะฮ์ แล้วขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ เว้นแต่อัลลอฮ์จะทรงอภัยให้แก่เขา» จากนั้นท่านอ่านอายะฮ์นี้: “และผู้ใดกระทำความชั่วหรืออธรรมต่อตัวเอง แล้วขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ เขาก็จะพบว่าอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตา”