ซูเราะฮ์อันนิสาอ์

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 43

43. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقْرَبُوا الصَّلَاةَ وَأَنتُمْ سُكَارَىٰ حَتَّىٰ تَعْلَمُوا مَا تَقُولُونَ وَلَا جُنُبًا إِلَّا عَابِرِي سَبِيلٍ حَتَّىٰ تَغْتَسِلُوا وَإِن كُنتُم مَّرْضَىٰ أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ أَوْ جَاءَ أَحَدٌ مِّنكُم مِّنَ الْغَائِطِ أَوْ لَامَسْتُمُ النِّسَاءَ فَلَمْ تَجِدُوا مَاءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوا بِوُجُوهِكُمْ وَأَيْدِيكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُورًا ยา อัยยุฮัลละซีนะ อามะนู ลา ตักเราะบุศเศาะลาตะ วะอันตุม สุการอ หัตตา ตะอ์ละมู มา ตะกูลูน วะลา ญุนุบัน อิลลา อาบิรี สะบีลิน หัตตา ตัฆตะสิลู วะอิน กุนตุม มัรฎอ เอา อะลา สะฟะริน เอา ญาอะ อะหะดุน มินกุม มินัลฆออิฏิ เอา ลามัสตุมุนนิสาอะ ฟะลัม ตะญิดู มาอัน ฟะตะยัมมะมู เศาะอีดัน ฏ็อยยิบัน ฟัมสะหู บิวุญูฮิกุม วะอัยดีกุม อินนัลลอฮะ กานะ อะฟูวัน เฆาะฟูรา โอ้บรรดาผู้ศรัทธา จงอย่าเข้าใกล้การละหมาดขณะที่พวกเจ้ามึนเมา จนกว่าพวกเจ้าจะรู้ว่าพวกเจ้ากล่าวอะไร และ (จงอย่าเข้าใกล้ที่ละหมาด คือมัสยิด) ในสภาพมีญะนาบะฮ์ นอกจากผู้ที่ผ่านทาง (เดินผ่าน) จนกว่าพวกเจ้าจะอาบน้ำ (ฆุสล์) และหากพวกเจ้าป่วย หรืออยู่ในระหว่างเดินทาง หรือคนหนึ่งคนใดในหมู่พวกเจ้ามาจากการถ่ายทุกข์ หรือพวกเจ้าได้สัมผัส (ร่วมหลับนอนกับ) ผู้หญิง แล้วพวกเจ้าไม่พบน้ำ ก็จงทำตะยัมมุมด้วยฝุ่นดินที่สะอาด แล้วจงลูบใบหน้าของพวกเจ้าและมือทั้งสองของพวกเจ้า แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงยกโทษเสมอ

อายะฮ์นี้วางเงื่อนไข ความสะอาดและความพร้อมในการละหมาด สามประการ:

1. ห้ามละหมาดขณะมึนเมา (จนกว่าจะรู้ว่ากล่าวอะไร) — บัญญัตินี้ประทาน ก่อนที่เหล้าจะถูกห้ามโดยเด็ดขาด (การห้ามเหล้ามาแบบค่อยเป็นค่อยไป) · สาเหตุการประทาน: อับดุรฺเราะห์มาน อิบนุเอาฟ์จัดเลี้ยง เศาะหาบะฮ์บางท่านดื่มเหล้า (ยังไม่หะรอม) แล้วอะลีนำละหมาดมัฆริบ อ่านซูเราะฮ์อัลกาฟิรูนผิดเพี้ยน อายะฮ์นี้จึงลงมา · ต่อมาเมื่ออายะฮ์ในซูเราะฮ์อัลมาอิดะฮ์ประทาน (“จงหลีกห่างมันเถิด”) เหล้าจึงถูกห้ามเด็ดขาด อุมัรกล่าวว่า “เราเลิกแล้ว เราเลิกแล้ว” · ปัจจุบันอายะฮ์นี้ยังสอนหลักทั่วไปว่า ต้องละหมาดด้วยจิตใจที่รู้ตัวและมีสมาธิ (แม้ความง่วงจัดก็ให้พักก่อน — บุคอรี #213)

2. ห้ามผู้มีญะนาบะฮ์อยู่ในมัสยิด (จนกว่าจะฆุสล์) ยกเว้นเดินผ่าน — อิบนุอับบาสและสลัฟส่วนใหญ่อธิบายว่า “อย่าเข้ามัสยิดในสภาพญุนุบ เว้นแต่เดินผ่าน (ไม่พักอยู่)” · เป็นหลักฐานว่าผู้มีญะนาบะฮ์ (รวมถึงหญิงมีประจำเดือน) ห้ามพักอยู่ในมัสยิด แต่เดินผ่านได้

3. บทบัญญัติตะยัมมุม — สำหรับผู้ที่ ป่วย · เดินทาง · ถ่ายทุกข์ (หะดัษเล็ก) · หรือร่วมหลับนอน (หะดัษใหญ่) แล้ว ไม่พบน้ำ (หรือใช้น้ำไม่ได้เพราะเจ็บป่วย) ก็ให้ ตะยัมมุมด้วยฝุ่นดินที่สะอาด ลูบใบหน้าและมือทั้งสอง · ปิดด้วย “อินนัลลอฮะ กานะ อะฟูวัน เฆาะฟูรา” (อัลลอฮ์ทรงอภัยและยกโทษเสมอ) — สะท้อนความง่ายและความเมตตาของบทบัญญัติ