ซูเราะฮ์อันนิสาอ์

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 71–74

71. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا خُذُوا حِذْرَكُمْ فَانفِرُوا ثُبَاتٍ أَوِ انفِرُوا جَمِيعًا ยา อัยยุฮัลละซีนะ อามะนู คุซู หิซเราะกุม ฟันฟิรู ษุบาติน อะวินฟิรู ญะมีอา โอ้บรรดาผู้ศรัทธา จงยึดถือความระมัดระวังของพวกเจ้าไว้ แล้วจงออกไป (สู้รบ) เป็นกลุ่มๆ หรือจะออกไปพร้อมกันทั้งหมดก็ได้
72. وَإِنَّ مِنكُمْ لَمَن لَّيُبَطِّئَنَّ فَإِنْ أَصَابَتْكُم مُّصِيبَةٌ قَالَ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيَّ إِذْ لَمْ أَكُن مَّعَهُمْ شَهِيدًا วะอินนะ มินกุม ละมัน ละยุบัฏฏิอันนะ ฟะอิน อะศอบัตกุม มุศีบะตุน กอละ ก็อด อันอะมัลลอฮุ อะลัยยะ อิซ ลัม อะกุน มะอะฮุม ชะฮีดา และแท้จริงในหมู่พวกเจ้านั้น มีผู้ที่ทำการถ่วงเวลาอย่างแน่นอน ครั้นเมื่อมีเคราะห์กรรมประสบแก่พวกเจ้า เขาก็กล่าวว่า ‘แน่แท้ อัลลอฮ์ได้ทรงโปรดปรานฉันแล้ว ที่ฉันมิได้ร่วมอยู่กับพวกเขา (ในสมรภูมิ)’
73. وَلَئِنْ أَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ اللَّهِ لَيَقُولَنَّ كَأَن لَّمْ تَكُن بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ مَوَدَّةٌ يَا لَيْتَنِي كُنتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزًا عَظِيمًا วะละอิน อะศอบะกุม ฟัฎลุน มินัลลอฮ์ ละยะกูลันนะ กะอัน ลัม ตะกุน บัยนะกุม วะบัยนะฮู มะวัดดะตุน ยา ลัยตะนี กุนตุ มะอะฮุม ฟะอะฟูซะ เฟาซัน อะซีมา และหากความโปรดปราน (ชัยชนะและทรัพย์เชลย) จากอัลลอฮ์ประสบแก่พวกเจ้า เขาก็จะกล่าวอย่างแน่นอน ประหนึ่งว่ามิได้มีความรักใคร่ใดๆ ระหว่างพวกเจ้ากับเขาว่า ‘โอ้ หากฉันได้ร่วมอยู่กับพวกเขา ฉันก็จะได้รับชัยชนะอันยิ่งใหญ่’
74. فَلْيُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ وَمَن يُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا ฟัลยุกอติล ฟี สะบีลิลลาฮิลละซีนะ ยัชรูนัลหะยาตัดดุนยา บิลอาคิเราะฮ์ วะมัน ยุกอติล ฟี สะบีลิลลาฮิ ฟะยุกตัล เอา ยัฆลิบ ฟะเสาฟะ นุอ์ตีฮิ อัจญร็อน อะซีมา ดังนั้น บรรดาผู้ที่ขายชีวิตในโลกนี้ด้วย (การซื้อ) โลกหน้า ก็จงสู้รบในหนทางของอัลลอฮ์เถิด และผู้ใดสู้รบในหนทางของอัลลอฮ์ แล้วเขาถูกฆ่าหรือได้รับชัยชนะ เราก็จะให้แก่เขาซึ่งรางวัลอันใหญ่หลวง

อัลลอฮ์ทรงสั่งผู้ศรัทธาให้ ระวังศัตรูและเตรียมพร้อม (จัดเตรียมอาวุธและกำลังพล) แล้วออกไปสู้รบ “ษุบาติน” (เป็นกลุ่มๆ ทีละหน่วย) หรือพร้อมกันทั้งหมด

“วะอินนะ มินกุม ละมัน ละยุบัฏฏิอันนะ” — มีบางคน (คือ มุนาฟิก) ที่คอยถ่วงตัวเองและถ่วงผู้อื่นจากการญิฮาด (เช่นที่อับดุลลอฮ์ อิบนุอุบัยย์กระทำ) · เมื่อมุสลิมประสบเคราะห์ (บาดเจ็บ ล้มตาย ศัตรูมีชัยชั่วคราว) เขากลับดีใจว่า “ดีแล้วที่ฉันไม่ได้ไป” โดยไม่รู้ว่าตนพลาดผลบุญของความอดทนหรือชะฮาดะฮ์ไปมากเพียงใด · แต่หากได้ชัยชนะและทรัพย์เชลย เขากลับเสียดายว่า “โอ้ หากฉันได้ไปด้วย” — ราวกับไม่เคยมีสัมพันธ์แห่งศาสนาร่วมกัน (เป้าหมายเขาคือส่วนแบ่งทรัพย์ ไม่ใช่การภักดี)

“ฟัลยุกอติล ฟี สะบีลิลลาฮ์…” — ผู้ที่ ขายดุนยาเพื่อซื้ออาคิเราะฮ์ จงสู้รบเถิด · และผู้ที่สู้ในหนทางของอัลลอฮ์ ไม่ว่าจะถูกฆ่า (ชะฮีด) หรือมีชัย ก็จะได้ รางวัลอันใหญ่หลวง เสมอ

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 75–76

75. وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا วะมา ละกุม ลา ตุกอติลูนะ ฟี สะบีลิลลาฮิ วัลมุสตัฎอะฟีนะ มินัรฺริญาลิ วันนิสาอิ วัลวิลดานิลละซีนะ ยะกูลูนะ ร็อบบะนา อัครุจญนา มิน ฮาซิฮิลก็อรฺยะติซซอลิมิ อะฮ์ลุฮา วัจญอัล ละนา มิน ละดุนกะ วะลียา วัจญอัล ละนา มิน ละดุนกะ นะศีรอ และมีเหตุใดหรือที่พวกเจ้าจะไม่สู้รบในหนทางของอัลลอฮ์ ทั้งๆ ที่บรรดาผู้ถูกกดขี่ที่อ่อนแอจากบรรดาผู้ชาย ผู้หญิง และเด็ก (ยังถูกทารุณอยู่) พวกเขาวิงวอนว่า ‘โอ้พระผู้อภิบาลของเรา ขอพระองค์ทรงให้เราออกจากเมืองนี้ (มักกะฮ์) ซึ่งชาวเมืองเป็นผู้อธรรม และขอพระองค์ทรงให้มีผู้คุ้มครองจากพระองค์แก่เรา และขอทรงให้มีผู้ช่วยเหลือจากพระองค์แก่เรา’
76. الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُوا أَوْلِيَاءَ الشَّيْطَانِ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفًا อัลละซีนะ อามะนู ยุกอติลูนะ ฟี สะบีลิลลาฮ์ วัลละซีนะ กะฟะรู ยุกอติลูนะ ฟี สะบีลิฏฏอฆูต ฟะกอติลู เอาลิยาอัชชัยฏอน อินนะ กัยดัชชัยฏอนิ กานะ เฎาะอีฟา บรรดาผู้ศรัทธานั้นสู้รบในหนทางของอัลลอฮ์ ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นสู้รบในหนทางของฏอฆูต ดังนั้น จงสู้รบกับบรรดาสหายของชัยฏอนเถิด แท้จริงกลอุบายของชัยฏอนนั้นย่อมอ่อนแอ

อัลลอฮ์ทรงกระตุ้นให้ผู้ศรัทธา สู้รบเพื่อปลดปล่อย “มุสตัฎอะฟีน” — ชาย หญิง และเด็กผู้ศรัทธาที่ยังถูกกดขี่ทารุณอยู่ที่มักกะฮ์ ผู้ซึ่งวิงวอนขอให้อัลลอฮ์ทรงช่วยให้พ้นจาก “เมืองที่ชาวเมืองเป็นผู้อธรรม” และประทานผู้คุ้มครองผู้ช่วยเหลือ · อิบนุอับบาสกล่าวว่า “ฉันกับมารดาของฉันก็เป็นส่วนหนึ่งของผู้ถูกกดขี่ (ที่อัลลอฮ์ทรงอภัยให้)” (บุคอรี #4587)

อายะฮ์ 76 แบ่งโลกเป็นสองค่ายชัดเจน:

• ผู้ศรัทธา สู้รบ “ฟี สะบีลิลลาฮ์” (ในหนทางของอัลลอฮ์ เพื่อความภักดีและความโปรดปรานของพระองค์)
• ผู้ปฏิเสธ สู้รบ “ฟี สะบีลิฏฏอฆูต” (ในหนทางของฏอฆูต เพื่อภักดีต่อชัยฏอน)

“ฟะกอติลู เอาลิยาอัชชัยฏอน…” — จงสู้กับพวกพ้องของชัยฏอนเถิด เพราะ “กลอุบายของชัยฏอนย่อมอ่อนแอ” เสมอเมื่อเทียบกับการช่วยเหลือของอัลลอฮ์