ซูเราะฮ์อันนิสาอ์

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 116

116. إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَاءُ وَمَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا อินนัลลอฮะ ลา ยัฆฟิรุ อัน ยุชเราะกะ บิฮี วะยัฆฟิรุ มา ดูนะ ซาลิกะ ลิมัน ยะชาอ์ วะมัน ยุชริก บิลลาฮิ ฟะก็อด ฎ็อลละ เฎาะลาลัน บะอีดา แท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงอภัยการที่พระองค์ถูกตั้งภาคี แต่พระองค์จะทรงอภัยสิ่งอื่นจากนั้นแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และผู้ใดตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ แน่นอนเขาก็ได้หลงทางไปอย่างไกลลิบแล้ว

อายะฮ์นี้ย้ำสาระที่มาแล้วในอายะฮ์ 48 ของซูเราะฮ์นี้: ชิรก์ (การตั้งภาคี) คือบาปเดียวที่จะไม่ถูกอภัยหากตายไปโดยไม่เตาบะฮ์ ส่วนบาปอื่นๆ อยู่ใต้ “มะชีอะฮ์ (ความประสงค์)” ของอัลลอฮ์ จะทรงอภัยแก่ผู้ที่ทรงประสงค์ · การกล่าวซ้ำในตอนต้นและตอนท้ายของเรื่องเดียวกันนี้เพื่อ เสริมความหวัง (ตักวิยะตุรฺเราะญาอ์) · ผู้ที่ตั้งภาคีได้ “หลงทางไปไกลลิบ” — ทำลายตัวเองทั้งโลกนี้และโลกหน้า · ท่านอะลีกล่าวว่า “ไม่มีอายะฮ์ใดในกุรอานที่ฉันรักยิ่งกว่าอายะฮ์นี้” (ติรมิซี #3037 หะสันเฆาะรีบ) เพราะเปิดประตูความหวังกว้างสำหรับผู้ที่มิได้ตั้งภาคี

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 117–121

117. إِن يَدْعُونَ مِن دُونِهِ إِلَّا إِنَاثًا وَإِن يَدْعُونَ إِلَّا شَيْطَانًا مَّرِيدًا อิน ยัดอูนะ มิน ดูนิฮี อิลลา อินาษา วะอิน ยัดอูนะ อิลลา ชัยฏอนัน มะรีดา พวกเขามิได้วิงวอนขอสิ่งอื่นจากพระองค์ นอกจากเจว็ดเพศหญิง (รูปเคารพไร้ชีวิต) และพวกเขามิได้วิงวอนขอสิ่งใด นอกจากชัยฏอนผู้ดื้อดึง
118. لَّعَنَهُ اللَّهُ وَقَالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيبًا مَّفْرُوضًا ละอะนะฮุลลอฮ์ วะกอละ ละอัตตะคิซันนะ มิน อิบาดิกะ นะศีบัน มัฟรูฎอ อัลลอฮ์ทรงสาปแช่งมัน และมันได้กล่าวว่า ‘แน่นอน ข้าจะยึดเอาส่วนหนึ่งที่ถูกกำหนดไว้จากปวงบ่าวของพระองค์’
119. وَلَأُضِلَّنَّهُمْ وَلَأُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ آذَانَ الْأَنْعَامِ وَلَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ وَمَن يَتَّخِذِ الشَّيْطَانَ وَلِيًّا مِّن دُونِ اللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِينًا วะละอุฎิลลันนะฮุม วะละอุมันนิยันนะฮุม วะละอามุร็อนนะฮุม ฟะละยุบัตติกุนนะ อาซานัลอันอาม วะละอามุร็อนนะฮุม ฟะละยุฆ็อยยิรุนนะ ค็อลก็อลลอฮ์ วะมัน ยัตตะคิซิชชัยฏอนะ วะลียัน มิน ดูนิลลาฮิ ฟะก็อด เคาะสิเราะ คุสรอนัน มุบีนา ‘และแน่นอน ข้าจะทำให้พวกเขาหลงผิด และจะทำให้พวกเขาเพ้อฝัน (ด้วยความหวังลมๆ แล้งๆ) และจะสั่งพวกเขาให้ตัดหูปศุสัตว์ (ทำเครื่องหมายบูชายัญ) และจะสั่งพวกเขาให้เปลี่ยนแปลงการสร้างของอัลลอฮ์’ และผู้ใดยึดถือชัยฏอนเป็นมิตรอื่นจากอัลลอฮ์ แน่นอนเขาก็ขาดทุนอย่างชัดแจ้งแล้ว
120. يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيهِمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلَّا غُرُورًا ยะอิดุฮุม วะยุมันนีฮิม วะมา ยะอิดุฮุมุชชัยฏอนุ อิลลา ฆุรูรอ มัน (ชัยฏอน) สัญญาแก่พวกเขา และทำให้พวกเขาเพ้อฝัน และชัยฏอนมิได้สัญญาสิ่งใดแก่พวกเขา นอกจากการหลอกลวง
121. أُولَٰئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَلَا يَجِدُونَ عَنْهَا مَحِيصًا อุลาอิกะ มะอ์วาฮุม ญะฮันนัม วะลา ยะญิดูนะ อันฮา มะหีศอ ชนเหล่านั้น ที่พำนักของพวกเขาคือนรกญะฮันนัม และพวกเขาจะไม่พบทางหนีใดๆ ไปจากมัน

อายะฮ์ 117–118: พวกมุชริกแท้จริง ไม่ได้บูชาสิ่งใดนอกจากรูปเคารพไร้ชีวิต (อินาษ) และเบื้องหลังคือการเชื่อฟัง “ชัยฏอนผู้ดื้อดึง (มะรีด)” ที่อัลลอฮ์ทรงสาปแช่ง · ชัยฏอนประกาศแผนของมันว่าจะยึด “ส่วนหนึ่งที่ถูกกำหนด” จากบ่าวของอัลลอฮ์

อายะฮ์ 119 — สี่แผนการของชัยฏอน:

1. “ละอุฎิลลันนะฮุม” (ทำให้หลงผิด) จากสัจธรรม
2. “ละอุมันนิยันนะฮุม” (ทำให้เพ้อฝัน) — ล่อด้วยความหวังลมๆ แล้งๆ ให้ผัดผ่อนการเตาบะฮ์
3. “ฟะละยุบัตติกุนนะ อาซานัลอันอาม” (ตัดหูปศุสัตว์) — บิดเบือนบทบัญญัติ (ทำเครื่องหมายบูชายัญแบบญาฮิลียะฮ์ เช่นบะฮีเราะฮ์ ซาอิบะฮ์)
4. “ฟะละยุฆ็อยยิรุนนะ ค็อลก็อลลอฮ์” (เปลี่ยนแปลงการสร้างของอัลลอฮ์) — ทั้งทางกายภาพ (เช่นการสักดัดแปลงร่างกายเพื่อความสวยงามโดยไม่จำเป็น) และทางจิตวิญญาณ (เปลี่ยนแปลง ฟิฏเราะฮ์/ศาสนา ของอัลลอฮ์)

อายะฮ์ 120–121: ชัยฏอน “สัญญาและทำให้เพ้อฝัน” แต่ทั้งหมด เป็นเพียงการหลอกลวง (ฆุรูร) — ในวันกิยามะฮ์มันจะปฏิเสธความรับผิดชอบ (อิบรอฮีม 14:22) · ปลายทางของผู้ตามมันคือ นรกญะฮันนัมที่ไม่มีทางหนี