ซูเราะฮ์อันนิสาอ์

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 142–143

142. إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَامُوا كُسَالَىٰ يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا อินนัลมุนาฟิกีนะ ยุคอดิอูนัลลอฮะ วะฮุวะ คอดิอุฮุม วะอิซา กอมู อิลัศเศาะลาติ กอมู กุสาลา ยุรออูนันนาสะ วะลา ยัซกุรูนัลลอฮะ อิลลา เกาะลีลา แท้จริงบรรดามุนาฟิกนั้นพยายามหลอกลวงอัลลอฮ์ ทั้งๆ ที่พระองค์ทรงเป็นผู้หลอกลวงพวกเขา (ตอบแทนกลอุบายของพวกเขา) และเมื่อพวกเขาลุกขึ้นละหมาด พวกเขาก็ลุกขึ้นอย่างเกียจคร้าน โดยทำให้ผู้คนเห็น (โอ้อวด) และพวกเขาจะไม่รำลึกถึงอัลลอฮ์ นอกจากเพียงเล็กน้อย
143. مُّذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذَٰلِكَ لَا إِلَىٰ هَٰؤُلَاءِ وَلَا إِلَىٰ هَٰؤُلَاءِ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا มุซับซะบีนะ บัยนะ ซาลิกะ ลา อิลา ฮาอุลาอิ วะลา อิลา ฮาอุลาอ์ วะมัน ยุฎลิลิลลาฮุ ฟะลัน ตะญิดะ ละฮู สะบีลา โดยที่พวกเขาลังเลอยู่ระหว่างนั้น (ระหว่างศรัทธากับปฏิเสธ) ไม่ไปทางฝ่ายนี้ (ผู้ศรัทธา) และไม่ไปทางฝ่ายโน้น (ผู้ปฏิเสธ) อย่างแท้จริง และผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงให้หลงทาง เจ้าก็จะไม่พบทางใดสำหรับเขาเลย

อายะฮ์ 142 เผยธาตุแท้ของมุนาฟิก:

• “ยุคอดิอูนัลลอฮ์” (พยายามหลอกลวงอัลลอฮ์) — ด้วยความโง่เขลา คิดว่าการหลบรอดกฎในโลกจะรอดในวันกิยามะฮ์ด้วย · แต่ “อัลลอฮ์ทรงหลอกลวงพวกเขากลับ” (คือทรงปล่อยให้พวกเขาหลงและตอบแทนอุบายของพวกเขา — ในวันกิยามะฮ์ให้แสงแล้วดับ ดังอัลหะดีด 57:13)
• ละหมาดอย่างเกียจคร้าน เพราะไม่มีอีมานและเจตนา ทำเพียง “ยุรออูนันนาส” (โอ้อวดให้คนเห็น) จึงมักขาดละหมาดที่คนไม่เห็น เช่นอิชาอ์และฟัจร์
• “ไม่รำลึกถึงอัลลอฮ์นอกจากเล็กน้อย”

อายะฮ์ 143: “มุซับซะบีน” (ลังเลโลเล) — ไม่อยู่กับผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง และไม่อยู่กับผู้ปฏิเสธอย่างเปิดเผย · ท่านนบี ﷺ เปรียบมุนาฟิกว่าดั่ง “แกะที่หลงอยู่ระหว่างฝูงแกะสองฝูง วิ่งไปฝูงนี้ที ฝูงโน้นที ไม่รู้จะตามฝูงไหน” (มุสลิม #2784)

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 144–145

144. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَتُرِيدُونَ أَن تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُّبِينًا ยา อัยยุฮัลละซีนะ อามะนู ลา ตัตตะคิซุลกาฟิรีนะ เอาลิยาอะ มิน ดูนิลมุอ์มินีน อะตุรีดูนะ อัน ตัจญอะลู ลิลลาฮิ อะลัยกุม สุลฏอนัน มุบีนา โอ้บรรดาผู้ศรัทธา จงอย่ายึดถือบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเป็นมิตรอื่นจากบรรดาผู้ศรัทธา พวกเจ้าต้องการที่จะให้อัลลอฮ์มีหลักฐานอันชัดแจ้ง (ในการลงโทษ) เหนือพวกเจ้ากระนั้นหรือ
145. إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَن تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا อินนัลมุนาฟิกีนะ ฟิดดัรกิลอัสฟะลิ มินันนารฺ วะลัน ตะญิดะ ละฮุม นะศีรอ แท้จริงบรรดามุนาฟิกนั้นอยู่ในชั้นต่ำที่สุด (ก้นบึ้ง) ของนรก และเจ้าจะไม่พบผู้ช่วยเหลือใดๆ สำหรับพวกเขาเลย

อายะฮ์ 144: ห้ามผู้ศรัทธา ยึดผู้ปฏิเสธเป็นมิตรสนิท (วะลี) แทนผู้ศรัทธา — คือการผูกมิตรลึกซึ้ง เปิดเผยความลับของมุสลิม และมอบความภักดีให้ (ต่างจากการปฏิบัติดีทั่วไปและความยุติธรรม) · การทำเช่นนั้นเท่ากับ มอบ “หลักฐานอันชัดแจ้ง (สุลฏอน)” ให้อัลลอฮ์ลงโทษตนเอง

อายะฮ์ 145: ประกาศบทลงโทษของมุนาฟิก — “อยู่ในดัรกฺที่ต่ำที่สุด (ก้นบึ้ง) ของนรก” เพราะกุฟร์ของพวกเขาหนักกว่า (ปฏิเสธพร้อมหลอกลวงและเยาะเย้ย) · สลัฟกล่าวว่านรกมี “ดัรกาต (ชั้นลงล่าง)” ดังที่สวรรค์มี “ดะเราะญาต (ชั้นขึ้นบน)” — และมุนาฟิกจะไม่มีผู้ช่วยเหลือ

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 146–147

146. إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَٰئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا อิลลัลละซีนะ ตาบู วะอัศละหู วัอ์ตะเศาะมู บิลลาฮิ วะอัคละศู ดีนะฮุม ลิลลาฮิ ฟะอุลาอิกะ มะอัลมุอ์มินีน วะเสาฟะ ยุอ์ติลลาฮุลมุอ์มินีนะ อัจญร็อน อะซีมา นอกจากบรรดาผู้ที่สำนึกผิดกลับตัว และปรับปรุงแก้ไข และยึดมั่นต่ออัลลอฮ์ และทำศาสนา (การภักดี) ของพวกเขาให้บริสุทธิ์เพื่ออัลลอฮ์ ชนเหล่านั้นจะอยู่ร่วมกับบรรดาผู้ศรัทธา และอัลลอฮ์จะทรงประทานแก่บรรดาผู้ศรัทธาซึ่งรางวัลอันใหญ่หลวง
147. مَّا يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذَابِكُمْ إِن شَكَرْتُمْ وَآمَنتُمْ وَكَانَ اللَّهُ شَاكِرًا عَلِيمًا มา ยัฟอะลุลลอฮุ บิอะซาบิกุม อิน ชะกัรฺตุม วะอามันตุม วะกานัลลอฮุ ชากิร็อน อะลีมา อัลลอฮ์จะทรงลงโทษพวกเจ้าไปทำไม หากพวกเจ้าขอบคุณและศรัทธา และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ตอบแทนความดี (ชากิร) ผู้ทรงรอบรู้

หลังจากคำขู่อันหนักหน่วง ซูเราะฮ์ปิดช่วงนี้ด้วย ความหวังและความเมตตา:

อายะฮ์ 146 — ประตูเตาบะฮ์: มุนาฟิกที่ทำสี่สิ่งนี้ย่อมได้รับการยกเว้นและกลับมาอยู่ร่วมกับผู้ศรัทธา:

1. “ตาบู” (สำนึกผิดกลับตัว) จากการกลับกลอก
2. “อัศละหู” (ปรับปรุงการงาน) ให้ดีขึ้น
3. “อิอ์ตะเศาะมู บิลลาฮ์” (ยึดมั่นต่ออัลลอฮ์) ในทุกกิจการ
4. “อัคละศู ดีนะฮุม ลิลลาฮ์” (ทำการภักดีให้บริสุทธิ์) — เปลี่ยนริยาอ์เป็นอิคลาศ

ท่านนบี ﷺ กล่าวว่า “จงทำศาสนา (การภักดี) ของท่านให้บริสุทธิ์ แล้วการงานเพียงน้อยก็เพียงพอแก่ท่าน”

อายะฮ์ 147 — ปิดท้ายด้วยความเมตตาอันงดงาม: “อัลลอฮ์จะทรงลงโทษพวกเจ้าไปทำไม หากพวกเจ้าขอบคุณและศรัทธา” — พระองค์ไม่ทรงได้ประโยชน์จากการลงโทษ ทรงต้องการเพียงให้บ่าว ขอบคุณ (ชุกร์) และศรัทธา (อีมาน) · และพระองค์ทรงเป็น “ชากิร” (ผู้ตอบแทนความดีเล็กน้อยด้วยรางวัลมากมาย) “อะลีม” (ผู้ทรงรอบรู้) ผู้ไม่ทรงให้ความดีใดสูญเปล่า