ซูเราะฮ์อันนิสาอ์

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 94

94. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَىٰ إِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَعِندَ اللَّهِ مَغَانِمُ كَثِيرَةٌ كَذَٰلِكَ كُنتُم مِّن قَبْلُ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوا إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا ยา อัยยุฮัลละซีนะ อามะนู อิซา เฎาะร็อบตุม ฟี สะบีลิลลาฮิ ฟะตะบัยยะนู วะลา ตะกูลู ลิมัน อัลกอ อิลัยกุมุสสะลามะ ลัสตะ มุอ์มินา ตับตะฆูนะ อะเราะฎัลหะยาติดดุนยา ฟะอินดัลลอฮิ มะฆอนิมุ กะษีเราะฮ์ กะซาลิกะ กุนตุม มิน ก็อบลุ ฟะมันนัลลอฮุ อะลัยกุม ฟะตะบัยยะนู อินนัลลอฮะ กานะ บิมา ตะอ์มะลูนะ เคาะบีรอ โอ้บรรดาผู้ศรัทธา เมื่อพวกเจ้าเดินทาง (ออกสู้รบ) ในหนทางของอัลลอฮ์ ก็จงตรวจสอบให้แน่ชัด และจงอย่ากล่าวแก่ผู้ที่กล่าวสลาม (ยอมสวามิภักดิ์) แก่พวกเจ้าว่า ‘ท่านมิใช่ผู้ศรัทธา’ โดยพวกเจ้าแสวงหาสิ่งอำนวยประโยชน์แห่งชีวิตในโลกนี้ (ทรัพย์เชลย) แต่ ณ อัลลอฮ์นั้นมีทรัพย์เชลยอันมากมาย พวกเจ้าเองก็เคยเป็นเช่นนั้นมาก่อน (ปิดบังศรัทธา) แล้วอัลลอฮ์ก็ทรงโปรดปรานแก่พวกเจ้า ดังนั้น จงตรวจสอบให้แน่ชัดเถิด แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ยิ่งในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

สาเหตุการประทาน: ในกองกำลังหนึ่ง ทหารมุสลิมพบชายผู้หนึ่ง (มีฝูงแพะ/ทรัพย์) เมื่อถูกไล่ทันเขา กล่าวสลามและปฏิญาณ “ลาอิลาฮะอิลลัลลอฮ์” แต่ทหารคิดว่าเขาแกล้งพูดเพื่อเอาตัวรอด จึงฆ่าเขาและยึดทรัพย์ · อัลลอฮ์จึงตำหนิและวางหลักการ “ฟะตะบัยยะนู” (จงตรวจสอบให้แน่ชัด) ก่อนตัดสิน · อย่ากล่าวหาคนที่แสดง สัญญาณของอิสลาม (สลาม/การปฏิญาณ) ว่า “ท่านไม่ใช่มุอ์มิน” เพียงเพราะโลภในทรัพย์เชลย เพราะ “ณ อัลลอฮ์มีทรัพย์เชลยที่หะลาลมากมายกว่า”

“กะซาลิกะ กุนตุม มิน ก็อบลุ” — เตือนใจว่า พวกเจ้าเองก็เคยปิดบังศรัทธาที่มักกะฮ์ท่ามกลางผู้ปฏิเสธมาก่อน แล้วอัลลอฮ์ทรงเมตตาให้พ้นมา จงเห็นใจผู้อื่นเช่นกัน · หลังเหตุการณ์นี้ อุซามะฮ์ อิบนุซัยด์สาบานว่าจะไม่ฆ่าผู้ที่กล่าว “ลาอิลาฮะอิลลัลลอฮ์” อีกเลย

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 95–96

95. لَّا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً وَكُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَىٰ وَفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًا ลา ยัสตะวิลกออิดูนะ มินัลมุอ์มินีนะ ฆ็อยรุ อุลิฎเฎาะร็อรฺ วัลมุญาฮิดูนะ ฟี สะบีลิลลาฮิ บิอัมวาลิฮิม วะอันฟุสิฮิม ฟัฎเฎาะลัลลอฮุลมุญาฮิดีนะ บิอัมวาลิฮิม วะอันฟุสิฮิม อะลัลกออิดีนะ ดะเราะญะฮ์ วะกุลลัน วะอะดัลลอฮุลหุสนา วะฟัฎเฎาะลัลลอฮุลมุญาฮิดีนะ อะลัลกออิดีนะ อัจญร็อน อะซีมา บรรดาผู้ที่นั่งอยู่ (ไม่ออกสู้รบ) ในหมู่ผู้ศรัทธา ที่มิใช่ผู้มีความเดือดร้อน (ทุพพลภาพ) นั้น ย่อมไม่เท่าเทียมกับบรรดาผู้ที่ต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ด้วยทรัพย์สินและชีวิตของพวกเขา อัลลอฮ์ทรงให้บรรดาผู้ที่ต่อสู้ด้วยทรัพย์สินและชีวิตของพวกเขาเหนือกว่าบรรดาผู้ที่นั่งอยู่ขั้นหนึ่ง และแก่ทั้งสองฝ่ายนั้น อัลลอฮ์ทรงสัญญาสิ่งที่ดีงาม (สวรรค์) และอัลลอฮ์ทรงให้บรรดาผู้ต่อสู้เหนือกว่าบรรดาผู้ที่นั่งอยู่ ด้วยรางวัลอันใหญ่หลวง
96. دَرَجَاتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَرَحْمَةً وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا ดะเราะญาติน มินฮุ วะมัฆฟิเราะตัน วะเราะห์มะฮ์ วะกานัลลอฮุ เฆาะฟูร็อน เราะหีมา (คือ) หลายชั้นจากพระองค์ และการอภัยโทษ และความเมตตา และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้อภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ

สาเหตุการประทาน: เมื่ออายะฮ์ “ผู้ที่นั่งอยู่ย่อมไม่เท่าเทียมผู้ญิฮาด” ประทานลง ท่านนบี ﷺ เรียกซัยด์มาเขียน · อิบนุอุมมิมักตูม (ผู้ตาบอด) ร้องขึ้นว่า “โอ้ท่านรอซูล ฉันตาบอด (จะทำอย่างไร)” อัลลอฮ์จึงประทานคำว่า “ฆ็อยรุ อุลิฎเฎาะร็อรฺ” (ยกเว้นผู้มีความเดือดร้อน/ทุพพลภาพ) ลงมาทันที (บุคอรี #4594) — แสดงว่าผู้ที่มีอุปสรรคแท้จริงไม่ถูกตำหนิ

สาระ: ผู้ ญิฮาดด้วยทรัพย์และชีวิต ย่อมประเสริฐกว่าผู้ที่นั่งอยู่ (ที่ไม่มีอุปสรรค) “ดะเราะญะฮ์” (ขั้นหนึ่ง) · แต่อัลลอฮ์ทรงสัญญา “อัลหุสนา” (สวรรค์) แก่ทั้งสองฝ่าย (เพราะทั้งคู่เป็นผู้ศรัทธา) · แล้วทรงย้ำความเหนือกว่าของมุญาฮิดด้วย “ดะเราะญาต (หลายชั้น) + การอภัย + ความเมตตา”