ซูเราะฮ์อันนิสาอ์

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 131–132

131. وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ وَإِن تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيدًا วะลิลลาฮิ มา ฟิสสะมาวาติ วะมา ฟิลอัรฎ์ วะละก็อด วัศศ็อยนัลละซีนะ อูตุลกิตาบะ มิน ก็อบลิกุม วะอิยยากุม อะนิตตะกุลลอฮ์ วะอิน ตักฟุรู ฟะอินนะ ลิลลาฮิ มา ฟิสสะมาวาติ วะมา ฟิลอัรฎ์ วะกานัลลอฮุ เฆาะนียยัน หะมีดา และกรรมสิทธิ์ในสิ่งที่อยู่ในบรรดาชั้นฟ้าและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินนั้นเป็นของอัลลอฮ์ และแท้จริงเราได้กำชับบรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์ก่อนหน้าพวกเจ้า และกำชับพวกเจ้าด้วยว่า ‘จงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด’ และหากพวกเจ้าปฏิเสธศรัทธา แท้จริงกรรมสิทธิ์ในสิ่งที่อยู่ในบรรดาชั้นฟ้าและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินก็เป็นของอัลลอฮ์ (อยู่ดี) และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงมั่งมี ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ
132. وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا วะลิลลาฮิ มา ฟิสสะมาวาติ วะมา ฟิลอัรฎ์ วะกะฟา บิลลาฮิ วะกีลา และกรรมสิทธิ์ในสิ่งที่อยู่ในบรรดาชั้นฟ้าและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินนั้นเป็นของอัลลอฮ์ และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้รับมอบหมาย (คุ้มครองกิจการทั้งปวง)

อัลลอฮ์ทรงเป็น เจ้าของและผู้ปกครองฟ้าและแผ่นดินทั้งหมด · พระองค์ทรง “กำชับ” (วัศศ็อยนา) ทุกประชาชาติ — ทั้งชาวคัมภีร์ก่อนหน้าและพวกเจ้า — ด้วยคำสั่งเดียวกันคือ “จงยำเกรงอัลลอฮ์” (อิบาดะฮ์ต่อพระองค์เพียงองค์เดียว) · หากใครปฏิเสธ ก็ ไม่กระทบพระองค์แม้แต่น้อย เพราะทุกสิ่งเป็นของพระองค์อยู่แล้ว และพระองค์ทรงเป็น “เฆาะนี (มั่งมี ไม่ต้องพึ่งใคร) หะมีด (ควรแก่การสรรเสริญ)” — การยำเกรงจึงเป็นประโยชน์แก่ตัวบ่าวเอง มิใช่แก่พระองค์

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 133–134

133. إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِآخَرِينَ وَكَانَ اللَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ قَدِيرًا อิน ยะชะอ์ ยุซฮิบกุม อัยยุฮันนาสุ วะยะอ์ติ บิอาเคาะรีน วะกานัลลอฮุ อะลา ซาลิกะ เกาะดีรอ หากพระองค์ทรงประสงค์ ก็จะทรงให้พวกเจ้าจากไป (สูญสิ้น) โอ้มนุษย์เอ๋ย และจะทรงนำหมู่ชนอื่นมาแทน และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้เดชานุภาพเหนือสิ่งนั้น
134. مَّن كَانَ يُرِيدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِندَ اللَّهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا بَصِيرًا มัน กานะ ยุรีดุ ษะวาบัดดุนยา ฟะอินดัลลอฮิ ษะวาบุดดุนยา วัลอาคิเราะฮ์ วะกานัลลอฮุ สะมีอัน บะศีรอ ผู้ใดปรารถนาเพียงรางวัลของโลกนี้ ก็ (พึงรู้ว่า) ณ อัลลอฮ์นั้นมีรางวัลทั้งของโลกนี้และโลกหน้า และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ได้ยิน ผู้ทรงเห็น

อายะฮ์ 133: เตือนว่าอัลลอฮ์ทรงมีอานุภาพที่จะ “ให้พวกเจ้าจากไปและนำหมู่ชนอื่นมาแทน” หากพวกเจ้าฝ่าฝืน (ดังอายะฮ์ในซูเราะฮ์มุฮัมมัด 47:38) · สลัฟบางท่านกล่าวว่า “บ่าวช่างไร้ค่าเพียงใด ณ อัลลอฮ์ เมื่อพวกเขาละเลยคำสั่งของพระองค์”

อายะฮ์ 134 — บทเรียนเรื่องเป้าหมายชีวิต: ผู้ที่ ตั้งเป้าเพียงดุนยา ช่างสายตาสั้น เพราะแท้จริง “ณ อัลลอฮ์มีรางวัลทั้งดุนยาและอาคิเราะฮ์” — จงยกระดับความมุ่งหวังให้สูงส่ง ขอทั้งความดีในโลกนี้และโลกหน้า (ดังดุอาอ์ “ร็อบบะนา อาตินา ฟิดดุนยา หะสะนะฮ์ วะฟิลอาคิเราะติ หะสะนะฮ์” — อัลบะเกาะเราะฮ์ 2:201) เพราะทั้งสองอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ผู้ทรง “ได้ยินและเห็น” ทุกสิ่ง