ซูเราะฮ์อันนิสาอ์

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 88–89

88. فَمَا لَكُمْ فِي الْمُنَافِقِينَ فِئَتَيْنِ وَاللَّهُ أَرْكَسَهُم بِمَا كَسَبُوا أَتُرِيدُونَ أَن تَهْدُوا مَنْ أَضَلَّ اللَّهُ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا ฟะมา ละกุม ฟิลมุนาฟิกีนะ ฟิอะตัยน์ วัลลอฮุ อัรฺกะสะฮุม บิมา กะสะบู อะตุรีดูนะ อัน ตะฮ์ดู มัน อะฎ็อลลัลลอฮ์ วะมัน ยุฎลิลิลลาฮุ ฟะลัน ตะญิดะ ละฮู สะบีลา แล้วเป็นอะไรแก่พวกเจ้าที่ (แตกออก) เป็นสองฝ่ายในเรื่องพวกมุนาฟิก ทั้งๆ ที่อัลลอฮ์ทรงให้พวกเขากลับ (สู่การปฏิเสธ) เพราะสิ่งที่พวกเขาขวนขวายไว้ พวกเจ้าปรารถนาจะชี้นำผู้ที่อัลลอฮ์ทรงให้หลงทางไปแล้วกระนั้นหรือ และผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงให้หลงทาง เจ้าก็จะไม่พบทางใดสำหรับเขาเลย
89. وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً فَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَإِن تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا วัดดู เลา ตักฟุรูนะ กะมา กะฟะรู ฟะตะกูนูนะ สะวาอา ฟะลา ตัตตะคิซู มินฮุม เอาลิยาอะ หัตตา ยุฮาญิรู ฟี สะบีลิลลาฮ์ ฟะอิน ตะวัลเลา ฟะคุซูฮุม วักตุลูฮุม ฮัยษุ วะญัดตุมูฮุม วะลา ตัตตะคิซู มินฮุม วะลียัน วะลา นะศีรอ พวกเขาปรารถนาที่จะให้พวกเจ้าปฏิเสธศรัทธาดังที่พวกเขาได้ปฏิเสธ แล้วพวกเจ้าก็จะเท่าเทียมกัน (กับพวกเขา) ดังนั้น จงอย่ายึดถือผู้ใดในหมู่พวกเขาเป็นมิตร จนกว่าพวกเขาจะอพยพในหนทางของอัลลอฮ์ แต่หากพวกเขาผินหลังให้ (ไม่ยอมอพยพ) ก็จงจับพวกเขาและฆ่าพวกเขา ณ ที่ใดก็ตามที่พวกเจ้าพบพวกเขา และจงอย่ายึดถือผู้ใดในหมู่พวกเขาเป็นมิตรและเป็นผู้ช่วยเหลือ

สาเหตุการประทาน: ในสมรภูมิ อุฮุด มีกลุ่มหนึ่งถอนตัวกลับ (ราวหนึ่งในสามของกองทัพ ตามอับดุลลอฮ์ อิบนุอุบัยย์) · เศาะหาบะฮ์จึง แตกเป็นสองความเห็น — ฝ่ายหนึ่งว่า “จงฆ่าพวกเขา (ที่กลับ)” อีกฝ่ายว่า “อย่า” · อัลลอฮ์ตำหนิว่าทำไมจึงแตกเป็นสองฝ่าย ในเมื่อ อัลลอฮ์ทรง “อัรฺกะสะฮุม” (ทำให้พวกเขาตกกลับสู่กุฟร์) เพราะการงานของพวกเขาเอง · ผู้ที่อัลลอฮ์ทรงให้หลงทาง ไม่มีใครนำทางเขาได้

อายะฮ์ 89: พวกมุนาฟิกเหล่านี้ อยากให้ท่านปฏิเสธเหมือนพวกเขา (ให้เท่าเทียมกันในการหลง) เพราะความเกลียดชังอย่างรุนแรง · จึง ห้ามรับพวกเขาเป็นมิตร จนกว่าจะพิสูจน์ศรัทธาด้วยการ ฮิจญ์เราะฮ์ · หากยังผินหลัง (เปิดเผยกุฟร์และเป็นภัย) ก็ให้ปฏิบัติต่อพวกเขาตามกฎของศัตรูที่ทำสงคราม

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 90–91

90. إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَن يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ يُقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا อิลลัลละซีนะ ยะศิลูนะ อิลา ก็อวมิน บัยนะกุม วะบัยนะฮุม มีษาก เอา ญาอูกุม หะศิร็อต ศุดูรุฮุม อัน ยุกอติลูกุม เอา ยุกอติลู ก็อวมะฮุม วะเลา ชาอัลลอฮุ ละสัลละเฏาะฮุม อะลัยกุม ฟะละกอตะลูกุม ฟะอินิอ์ตะซะลูกุม ฟะลัม ยุกอติลูกุม วะอัลเกา อิลัยกุมุสสะละมะ ฟะมา ญะอะลัลลอฮุ ละกุม อะลัยฮิม สะบีลา นอกจากบรรดาผู้ที่ไปถึง (ขอเข้าร่วม) กลุ่มชนที่ระหว่างพวกเจ้ากับพวกเขามีสนธิสัญญากันอยู่ หรือผู้ที่มาหาพวกเจ้าโดยที่หัวอกของพวกเขาอึดอัด (ไม่อยาก) ที่จะสู้รบกับพวกเจ้า หรือจะสู้รบกับกลุ่มชนของพวกเขาเอง และหากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ แน่นอนพระองค์ก็จะทรงให้พวกเขามีอำนาจเหนือพวกเจ้า แล้วพวกเขาก็คงสู้รบกับพวกเจ้า ดังนั้น หากพวกเขาปลีกตัวออกจากพวกเจ้าโดยไม่สู้รบกับพวกเจ้า และเสนอความสงบแก่พวกเจ้า อัลลอฮ์ก็มิได้ทรงเปิดทางใดให้แก่พวกเจ้าเหนือพวกเขา (ที่จะทำร้าย)
91. سَتَجِدُونَ آخَرِينَ يُرِيدُونَ أَن يَأْمَنُوكُمْ وَيَأْمَنُوا قَوْمَهُمْ كُلَّمَا رُدُّوا إِلَى الْفِتْنَةِ أُرْكِسُوا فِيهَا فَإِن لَّمْ يَعْتَزِلُوكُمْ وَيُلْقُوا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوا أَيْدِيَهُمْ فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأُولَٰئِكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطَانًا مُّبِينًا สะตะญิดูนะ อาเคาะรีนะ ยุรีดูนะ อัน ยะอ์มะนูกุม วะยะอ์มะนู ก็อวมะฮุม กุลละมา รุดดู อิลัลฟิตนะติ อุรฺกิสู ฟีฮา ฟะอิลลัม ยะอ์ตะซิลูกุม วะยุลกู อิลัยกุมุสสะละมะ วะยะกุฟฟู อัยดิยะฮุม ฟะคุซูฮุม วักตุลูฮุม ฮัยษุ ษะกิฟตุมูฮุม วะอุลาอิกุม ญะอัลนา ละกุม อะลัยฮิม สุลฏอนัน มุบีนา พวกเจ้าจะพบคนอีกพวกหนึ่งที่ปรารถนาจะปลอดภัยจากพวกเจ้า และปลอดภัยจากกลุ่มชนของพวกเขาด้วย ทุกครั้งที่พวกเขาถูกดึงกลับสู่การก่อความวุ่นวาย (ชิรก์) พวกเขาก็กลับหัวทิ่มลงไปในมัน ดังนั้น หากพวกเขาไม่ปลีกตัวออกจากพวกเจ้า และไม่เสนอความสงบแก่พวกเจ้า และไม่ยับยั้งมือของพวกเขา ก็จงจับพวกเขาและฆ่าพวกเขา ณ ที่ใดก็ตามที่พวกเจ้าพบพวกเขา และชนเหล่านั้น เราได้ให้อำนาจอันชัดแจ้งแก่พวกเจ้าเหนือพวกเขา

หลังบัญญัติทั่วไป อัลลอฮ์ทรง ยกเว้น สามกลุ่ม:

1. ผู้ไปเข้าร่วมกลุ่มชนที่มีสนธิสัญญากับมุสลิม (มีตัวอย่างจากเรื่องของ สุรอเกาะฮ์ อิบนุมาลิก ที่ขอสงบศึกให้เผ่าบนีมุดลิจญ์) — ให้ถือกฎเดียวกับพันธมิตรที่มีสัญญา

2. ผู้ที่มาหาโดย “หัวอกอึดอัด” ไม่อยากสู้ทั้งสองฝ่าย (วางตัวเป็นกลาง) — อัลลอฮ์ทรงเมตตายับยั้งพวกเขาจากพวกเจ้า · หากพวกเขา ปลีกตัวและเสนอสันติ ก็ ห้ามทำร้าย (เช่นบางคนจากบนีฮาชิมที่ถูกพาไปบัดร์ทั้งที่ไม่เต็มใจ)

3. อีกพวก (91) ที่ต้องการความปลอดภัยจากทั้งสองฝ่าย แต่แท้จริงเป็น มุนาฟิกกลับกลอก — ทุกครั้งที่ถูกชวนกลับสู่ชิรก์ก็กลับหัวทิ่มลงไป · หากพวกเขา ไม่ยอมวางมือและไม่เสนอสันติ และยังเป็นภัย จึงให้ปฏิบัติต่อพวกเขาตามกฎสงคราม เพราะ “เราได้ให้อำนาจอันชัดแจ้งแก่พวกเจ้าเหนือพวกเขา”