ซูเราะฮ์อันนิสาอ์

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 97

97. إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَٰئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا อินนัลละซีนะ ตะวัฟฟาฮุมุลมะลาอิกะตุ ซอลิมี อันฟุสิฮิม กอลู ฟีมะ กุนตุม กอลู กุนนา มุสตัฎอะฟีนะ ฟิลอัรฎ์ กอลู อะลัม ตะกุน อัรฎุลลอฮิ วาสิอะตัน ฟะตุฮาญิรู ฟีฮา ฟะอุลาอิกะ มะอ์วาฮุม ญะฮันนัม วะสาอัต มะศีรอ แท้จริงบรรดาผู้ที่มลาอิกะฮ์เอาชีวิตของพวกเขาไป โดยที่พวกเขาอธรรมต่อตัวเอง (ด้วยการอยู่ท่ามกลางผู้ปฏิเสธโดยไม่อพยพ) มลาอิกะฮ์กล่าวว่า ‘พวกเจ้าเคยอยู่ในสภาพใด (ในเรื่องศาสนา)’ พวกเขาตอบว่า ‘เราเป็นผู้ที่ถูกกดขี่ที่อ่อนแออยู่ในแผ่นดิน’ มลาอิกะฮ์กล่าวว่า ‘แผ่นดินของอัลลอฮ์มิได้กว้างขวางดอกหรือ พวกเจ้าจึงจะอพยพในมันได้’ ดังนั้น ชนเหล่านั้น ที่พำนักของพวกเขาคือนรกญะฮันนัม และมันเป็นทางกลับที่ชั่วร้ายยิ่ง

สาเหตุการประทาน: มีมุสลิมบางคนที่มักกะฮ์ (ปิดบังอิสลาม) ถูกพวกมุชริกพาออกไปในสมรภูมิบัดร์ ในฝ่ายศัตรู จนถูกฆ่าไปพร้อมกับพวกมุชริก (อิบนุอับบาส — บุคอรี #4596) · อายะฮ์นี้จึงประณามผู้ที่ “อธรรมต่อตนเอง” ด้วยการ อยู่ท่ามกลางผู้ปฏิเสธทั้งที่สามารถอพยพได้ แต่ไม่ทำ จนไม่สามารถดำรงศาสนาได้

ในวันตาย มลาอิกะฮ์ถามพวกเขาว่า “พวกเจ้าอยู่ในสภาพใด” พวกเขาแก้ตัวว่า “เราถูกกดขี่ อ่อนแอ” มลาอิกะฮ์ตอบโต้ว่า “แผ่นดินของอัลลอฮ์มิได้กว้างขวางดอกหรือ ที่พวกเจ้าจะอพยพได้” — ข้อแก้ตัวใช้ไม่ได้สำหรับผู้ที่ มีความสามารถ จะจากไป · โทษของพวกเขาคือ นรกญะฮันนัม

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 98–99

98. إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَلَا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا อิลลัลมุสตัฎอะฟีนะ มินัรฺริญาลิ วันนิสาอิ วัลวิลดานิ ลา ยัสตะฏีอูนะ หีละตัน วะลา ยะฮ์ตะดูนะ สะบีลา นอกจากบรรดาผู้ถูกกดขี่ที่อ่อนแอ ทั้งจากผู้ชาย ผู้หญิง และเด็ก ที่ไม่สามารถหาหนทาง (ออกไป) ได้ และไม่รู้ทางที่จะไป
99. فَأُولَٰئِكَ عَسَى اللَّهُ أَن يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَكَانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُورًا ฟะอุลาอิกะ อะสัลลอฮุ อัน ยะอ์ฟุวะ อันฮุม วะกานัลลอฮุ อะฟูวัน เฆาะฟูรอ ชนเหล่านั้น อัลลอฮ์อาจจะทรงอภัยให้แก่พวกเขา และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้อภัย ผู้ทรงยกโทษเสมอ

อัลลอฮ์ทรง ยกเว้น ผู้ที่ อ่อนแอจริงๆ — ชาย หญิง เด็ก ที่ “ไม่สามารถหาหนทาง (หีละฮ์) และไม่รู้ทางที่จะไป” (ไม่มีกำลัง ทรัพย์ หรือความรู้เส้นทางที่จะอพยพ) · สำหรับพวกเขา “อะสัลลอฮุ อัน ยะอ์ฟุวะ อันฮุม” (อัลลอฮ์อาจทรงอภัย) — และคำว่า “อะสา” (อาจจะ) เมื่อมาจากอัลลอฮ์นั้น เป็นการยืนยัน (มูญิบะฮ์) ว่าจะทรงอภัยแน่นอน

ท่านนบี ﷺ เคย ขอดุอาอ์ในกุนูต ให้ผู้ถูกกดขี่เหล่านี้: “โอ้อัลลอฮ์ ขอทรงช่วยอัยยาช อิบนุอบีเราะบีอะฮ์ สะละมะฮ์ อิบนุฮิชาม อัลวะลีด อิบนุลวะลีด และบรรดาผู้อ่อนแอในหมู่ผู้ศรัทธา ให้พ้นจากเงื้อมมือของพวกกาฟิร” (บุคอรี #4598) · และอิบนุอับบาสกล่าวว่า “ฉันกับมารดาของฉันเป็นส่วนหนึ่งของผู้อ่อนแอที่อัลลอฮ์ทรงยกโทษให้” (บุคอรี #4597)

4 · ซูเราะฮ์อันนิสาอ์ — อายะฮ์ 100

100. وَمَن يُهَاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُرَاغَمًا كَثِيرًا وَسَعَةً وَمَن يَخْرُجْ مِن بَيْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا วะมัน ยุฮาญิรฺ ฟี สะบีลิลลาฮิ ยะญิด ฟิลอัรฎิ มุรอเฆาะมัน กะษีร็อน วะสะอะฮ์ วะมัน ยัครุจญ์ มิน บัยติฮี มุฮาญิร็อน อิลัลลอฮิ วะเราะสูลิฮี ษุมมะ ยุดริกฮุลเมาตุ ฟะก็อด วะเกาะอะ อัจญรุฮู อะลัลลอฮ์ วะกานัลลอฮุ เฆาะฟูร็อน เราะหีมา และผู้ใดอพยพในหนทางของอัลลอฮ์ เขาก็จะพบในแผ่นดินซึ่งที่พักพิงอันมากมายและความกว้างขวาง (ในปัจจัยยังชีพ) และผู้ใดออกจากบ้านของเขาไปในสภาพผู้อพยพไปยังอัลลอฮ์และรอซูลของพระองค์ แล้วความตายได้ตามทันเขา (ระหว่างทาง) แน่นอน รางวัลของเขาก็ตกอยู่กับอัลลอฮ์แล้ว และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้อภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ

หลังจากขู่ผู้ละทิ้งฮิจญ์เราะฮ์ อัลลอฮ์ทรง กระตุ้นและให้กำลังใจ: ผู้ที่อพยพในหนทางของพระองค์จะพบ “มุรอเฆาะมัน กะษีรอ” (ที่พักพิง/ที่มั่นให้หลบเลี่ยงศัตรูอย่างมากมาย) และ “สะอะฮ์” (ความกว้างขวางในริซกี) — ดังที่กะตาดะฮ์กล่าวว่า “ขอสาบานด้วยอัลลอฮ์ (เขาจะเปลี่ยน) จากการหลงสู่ทางนำ และจากความขัดสนสู่ความมั่งมี”

“วะมัน ยัครุจญ์ มิน บัยติฮี มุฮาญิร็อน…” — ผู้ที่ ออกเดินทางด้วยเจตนาฮิจญ์เราะฮ์ แล้ว เสียชีวิตกลางทางก่อนถึง ผลบุญของเขา “ตกอยู่กับอัลลอฮ์” (เป็นภาระผูกพันที่อัลลอฮ์ทรงรับประกัน) แล้ว — เขาได้ผลบุญของผู้อพยพเต็มเปี่ยม (มีเศาะหาบะฮ์หลายท่านที่อายะฮ์นี้ประทานเกี่ยวกับพวกเขา เช่นผู้ที่ออกมุ่งสู่ท่านนบี ﷺ แล้วตายกลางทาง)