ซูเราะฮ์อาลิอิมรอน

3 · ซูเราะฮ์อาลิอิมรอน — อายะฮ์ 190–194

190. إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِّأُولِي الْأَلْبَابِ อินนะ ฟี ค็อลกิสสะมาวาติ วัลอัรฺฎิ วัคติลาฟิลลัยลิ วันนะฮาริ ละอายาติน ลิอูลิลอัลบาบ แท้จริง ในการสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และการสับเปลี่ยนกันของกลางคืนและกลางวัน ย่อมมีสัญญาณต่าง ๆ สำหรับผู้มีปัญญา (อูลุลอัลบาบ)
191. الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ อัลละซีนะ ยัซกุรูนัลลอฮะ กิยามัน วะกุอูดัน วะอะลา ญุนูบิฮิม วะยะตะฟักกะรูนะ ฟี ค็อลกิสสะมาวาติ วัลอัรฺฎ์ ร็อบบะนา มา เคาะลักตะ ฮาซา บาฏิลา สุบหานะกะ ฟะกินา อะซาบันนาร คือบรรดาผู้ที่รำลึกถึงอัลลอฮ์ ทั้งในยามยืน นั่ง และนอนตะแคง และพวกเขาใคร่ครวญในการสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน (แล้วกล่าวว่า) ‘โอ้พระผู้อภิบาลของเรา พระองค์มิได้ทรงสร้างสิ่งนี้มาอย่างไร้สาระ มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ ดังนั้นขอทรงคุ้มครองเราให้พ้นจากการลงโทษแห่งไฟนรกด้วยเถิด’
192. رَبَّنَا إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ ร็อบบะนา อินนะกะ มัน ตุดคิลินนาเราะ ฟะก็อด อัคซัยตะฮ์ วะมา ลิซซอลิมีนะ มิน อันศอร ‘โอ้พระผู้อภิบาลของเรา แท้จริงผู้ใดที่พระองค์ทรงให้เข้าไฟนรก แน่นอนพระองค์ได้ทรงทำให้เขาอัปยศแล้ว และสำหรับบรรดาผู้อธรรมนั้นไม่มีผู้ช่วยเหลือใด ๆ’
193. رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ ร็อบบะนา อินนะนา สะมิอ์นา มุนาดิยัน ยุนาดี ลิลอีมานิ อัน อามินู บิร็อบบิกุม ฟะอามันนา ร็อบบะนา ฟัฆฟิร ละนา ซุนูบะนา วะกัฟฟิร อันนา สัยยิอาตินา วะตะวัฟฟะนา มะอัลอับรอร ‘โอ้พระผู้อภิบาลของเรา แท้จริงเราได้ยินผู้ประกาศเชิญชวนสู่การศรัทธาว่า จงศรัทธาต่อพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าเถิด แล้วเราก็ศรัทธา โอ้พระผู้อภิบาลของเรา ดังนั้นขอทรงอภัยความผิดของเรา ทรงลบล้างความชั่วของเราให้พ้นไปจากเรา และทรงให้เราตายร่วมกับบรรดาผู้ทรงคุณธรรม’
194. رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ ร็อบบะนา วะอาตินา มา วะอัดตะนา อะลา รุสุลิกะ วะลา ตุคซินา เยามัลกิยามะฮ์ อินนะกะ ลา ตุคลิฟุลมีอาด ‘โอ้พระผู้อภิบาลของเรา และขอทรงประทานแก่เราซึ่งสิ่งที่พระองค์ทรงสัญญาแก่เราไว้ผ่านบรรดารอซูลของพระองค์ และขอทรงอย่าให้เราต้องอัปยศในวันกิยามะฮ์ แท้จริงพระองค์จะไม่ทรงผิดสัญญา’

“อินนะ ฟี ค็อลกิสสะมาวาติ วัลอัรฺฎิ วัคติลาฟิลลัยลิ วันนะฮาริ ละอายาติน ลิอูลิลอัลบาบ” — ในการสร้างชั้นฟ้าอันสูงกว้าง แผ่นดิน ดวงดาว ทะเล ภูเขา ต้นไม้ สรรพชีวิต และการสลับกลางวัน-กลางคืน ล้วนเป็น สัญญาณสำหรับ “อูลุลอัลบาบ” (ผู้มีปัญญาบริสุทธิ์) — ผู้ที่มิใช่คนหูหนวกตาบอดที่เดินผ่านสัญญาณโดยไม่ใส่ใจ

คุณลักษณะของอูลุลอัลบาบ:

• “ยัซกุรูนัลลอฮะ กิยามัน วะกุอูดัน วะอะลา ญุนูบิฮิม” — รำลึกอัลลอฮ์ในทุกอิริยาบถ (ยืน นั่ง นอน) ไม่ขาดสาย (ตรงกับหะดีษ “จงละหมาดยืน หากไม่ไหวก็นั่ง หากไม่ไหวก็นอนตะแคง” บุคอรี #1115)
• “วะยะตะฟักกะรูนะ ฟี ค็อลกิสสะมาวาติ วัลอัรฺฎ์” — ใคร่ครวญในการสร้าง (หะสัน อัลบัศรีกล่าวว่า “การใคร่ครวญชั่วครู่ ดีกว่ายืนละหมาดทั้งคืน”)

การใคร่ครวญนำสู่ ดุอาอ์อันลึกซึ้ง: “ร็อบบะนา มา เคาะลักตะ ฮาซา บาฏิลา” (พระองค์มิได้สร้างสิ่งนี้อย่างไร้สาระ แต่ด้วยความจริงเพื่อการตอบแทน) → ขอความคุ้มครองจากไฟ → ตระหนักว่าผู้เข้านรกคือผู้อัปยศ → ตอบรับการเชิญชวนของ “มุนาดี” (ผู้ประกาศ คือท่านนบี ﷺ) → ขออภัยบาป ลบล้างความชั่ว ตายในหมู่คนดี → และขอให้ได้รับสัญญาของอัลลอฮ์โดยไม่ต้องอัปยศ

3 · ซูเราะฮ์อาลิอิมรอน — อายะฮ์ 195–198

195. فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ فَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي وَقَاتَلُوا وَقُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ثَوَابًا مِّنْ عِندِ اللَّهِ وَاللَّهُ عِندَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ ฟัสตะญาบะ ละฮุม ร็อบบุฮุม อันนี ลา อุฎีอุ อะมะละ อามิลิน มินกุม มิน ซะกะริน เอา อุนษา บะอ์ฎุกุม มิน บะอ์ฎ์ ฟัลละซีนะ ฮาญะรู วะอุคริญู มิน ดิยาริฮิม วะอูซู ฟี สะบีลี วะกอตะลู วะกุติลู ละอุกัฟฟิร็อนนะ อันฮุม สัยยิอาติฮิม วะละอุดคิลันนะฮุม ญันนาติน ตัจญรี มิน ตะห์ติฮัลอันฮาร ษะวาบัน มิน อินดิลลาฮ์ วัลลอฮุ อินดะฮู หุสนุษษะวาบ แล้วพระผู้อภิบาลของพวกเขาก็ทรงตอบรับพวกเขาว่า ‘แท้จริงข้าจะไม่ทำให้การงานของผู้กระทำคนใดในหมู่พวกเจ้าสูญหาย ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง โดยที่บางส่วนของพวกเจ้ามาจากอีกบางส่วน ดังนั้นบรรดาผู้ที่อพยพ ถูกขับไล่ออกจากบ้านเรือนของพวกเขา ถูกทำร้ายในหนทางของข้า ต่อสู้ และถูกฆ่า แน่นอนข้าจะลบล้างความชั่วของพวกเขาให้พ้นไปจากพวกเขา และจะให้พวกเขาเข้าบรรดาสวนสวรรค์ที่มีลำน้ำหลายสายไหลผ่านเบื้องล่าง เป็นรางวัลจากอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์นั้น ณ พระองค์มีรางวัลอันดีงาม’
196. لَا يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي الْبِلَادِ ลา ยะฆุรฺร็อนนะกะ ตะก็อลลุบุลละซีนะ กะฟะรู ฟิลบิลาด การเดินทางไปมา (อย่างสุขสบาย) ของบรรดาผู้ปฏิเสธในเมืองต่าง ๆ จงอย่าได้ลวงเจ้าเป็นอันขาด
197. مَتَاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمِهَادُ มะตาอุน เกาะลีลุน ษุมมะ มะอ์วาฮุม ญะฮันนัม วะบิอ์สัลมิฮาด (มันเป็น) สิ่งอำนวยประโยชน์เพียงเล็กน้อย แล้วที่พำนักของพวกเขาก็คือนรกญะฮันนัม และเป็นที่พำนักอันชั่วช้า
198. لَٰكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا نُزُلًا مِّنْ عِندِ اللَّهِ وَمَا عِندَ اللَّهِ خَيْرٌ لِّلْأَبْرَارِ ลากินิลละซีนัตตะเกาว์ ร็อบบะฮุม ละฮุม ญันนาตุน ตัจญรี มิน ตะห์ติฮัลอันฮาร คอลิดีนะ ฟีฮา นุซุลัน มิน อินดิลลาฮ์ วะมา อินดัลลอฮิ ค็อยรุน ลิลอับรอร แต่ทว่าบรรดาผู้ที่ยำเกรงพระผู้อภิบาลของพวกเขา สำหรับพวกเขาคือบรรดาสวนสวรรค์ที่มีลำน้ำหลายสายไหลผ่านเบื้องล่าง โดยพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล เป็นการต้อนรับจากอัลลอฮ์ และสิ่งที่อยู่ ณ อัลลอฮ์นั้นดีกว่าสำหรับบรรดาผู้ทรงคุณธรรม

อัลลอฮ์ทรงตอบรับดุอาอ์นั้นทันที (ฟาอ์แห่งการตอบสนอง): “อันนี ลา อุฎีอุ อะมะละ อามิลิน มินกุม มิน ซะกะริน เอา อุนษา” (ข้าจะไม่ทำให้การงานของผู้ใดสูญหาย ไม่ว่าชายหรือหญิง) — สาเหตุการประทานคืออุมมุสะละมะฮ์ถามว่า “ทำไมอัลลอฮ์ไม่กล่าวถึงสตรีในเรื่องการอพยพ?” อายะฮ์นี้จึงลงมายืนยันว่า ชายและหญิงเท่าเทียมกันในการตอบแทน · แล้วทรงสัญญาแก่ผู้ที่ อพยพ · ถูกขับไล่ · ถูกทำร้าย · ต่อสู้ · และถูกฆ่า ว่าจะ ลบล้างความชั่วและให้เข้าสวรรค์

“ลา ยะฆุรฺร็อนนะกะ ตะก็อลลุบุลละซีนะ กะฟะรู ฟิลบิลาด” — อย่าให้ความสุขสบายและการค้าขายรุ่งเรืองของผู้ปฏิเสธมาลวงตา เพราะมันเป็นเพียง “มะตาอุน เกาะลีล” (ประโยชน์เล็กน้อยชั่วคราว) ที่จบลงด้วยนรก · ตรงข้ามกับ ผู้ยำเกรง ที่ได้สวนสวรรค์นิรันดร์ — “วะมา อินดัลลอฮิ ค็อยรุน ลิลอับรอร” (สิ่งที่อยู่ ณ อัลลอฮ์ดีกว่าสำหรับผู้ทรงคุณธรรม)

3 · ซูเราะฮ์อาลิอิมรอน — อายะฮ์ 199–200

199. وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَن يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ لَا يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَٰئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ วะอินนะ มิน อะฮ์ลิลกิตาบิ ละมัน ยุอ์มินุ บิลลาฮิ วะมา อุนซิละ อิลัยกุม วะมา อุนซิละ อิลัยฮิม คอชิอีนะ ลิลลาฮิ ลา ยัชตะรูนะ บิอายาติลลาฮิ ษะมะนัน เกาะลีลา อุลาอิกะ ละฮุม อัจญรุฮุม อินดะ ร็อบบิฮิม อินนัลลอฮะ สะรีอุลหิสาบ และแท้จริง ในหมู่ผู้ได้รับคัมภีร์นั้น แน่นอนมีผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่พวกเจ้า และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่พวกเขา ในสภาพที่นอบน้อมถ่อมตนต่ออัลลอฮ์ โดยที่พวกเขาไม่นำโองการต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ไปแลกเปลี่ยนกับราคาอันเล็กน้อย ชนเหล่านั้น สำหรับพวกเขาคือรางวัลของพวกเขา ณ พระผู้อภิบาลของพวกเขา แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรวดเร็วยิ่งในการชำระบัญชี
200. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ยา อัยยุฮัลละซีนะ อามะนุศบิรู วะศอบิรู วะรอบิฏู วัตตะกุลลอฮะ ละอัลละกุม ตุฟลิหูน โอ้บรรดาผู้ศรัทธา จงอดทน จงยืนหยัดอดทน (ให้เหนือกว่าศัตรู) จงประจำการเฝ้าระวัง (ริบาฏ) และจงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับความสำเร็จ

“วะอินนะ มิน อะฮ์ลิลกิตาบิ ละมัน ยุอ์มินุ บิลลาฮ์” — ท่ามกลางการตำหนิอะฮ์ลุลกิตาบตลอดซูเราะฮ์ อัลลอฮ์ปิดท้ายด้วยความยุติธรรม: มีบางส่วนที่ศรัทธาอย่างแท้จริง (ทั้งในสิ่งที่ประทานแก่มุสลิมและแก่พวกเขาเอง) นอบน้อม และไม่ขายโองการด้วยราคาเล็กน้อย · สาเหตุการประทาน: เมื่อ นะญาชี (อัศหะมะฮ์ กษัตริย์ฮับชะฮ์) สิ้นชีวิต ท่านนบี ﷺ ประกาศข่าวและนำละหมาดญะนาซะฮ์ให้ (ฆออิบ) มุนาฟิกบางคนแคลงใจว่า “ท่านละหมาดให้คนต่างแดนที่ตายในฮับชะฮ์หรือ?” อายะฮ์นี้จึงลงมายืนยันว่านะญาชีเป็นผู้ศรัทธาที่แท้จริงในหมู่อะฮ์ลุลกิตาบ

อายะฮ์ปิดท้ายซูเราะฮ์ (อายะฮ์ 200) เป็นบทบัญชาสี่ประการอันเป็นแก่นของทั้งซูเราะฮ์:

• “อิศบิรู” (จงอดทน) — ต่อการเชื่อฟังอัลลอฮ์และต่อความทุกข์ยาก
• “วะศอบิรู” (จงยืนหยัดอดทนให้เหนือกว่า) — อดทนให้มากกว่าศัตรูในการเผชิญหน้า
• “วะรอบิฏู” (จงประจำการเฝ้าระวัง — ริบาฏ) — คอยเฝ้าชายแดนและผูกใจไว้กับการภักดี
• “วัตตะกุลลอฮ์” (จงยำเกรงอัลลอฮ์) — ในทุกกิจการ

ทั้งหมดนี้เพื่อ “ละอัลละกุม ตุฟลิหูน” (เพื่อพวกเจ้าจะได้รับความสำเร็จ) — เป็นบทสรุปที่รวบยอดบทเรียนทั้งหมดของซูเราะฮ์ (เตาหีด · การเผชิญอะฮ์ลุลกิตาบ · บทเรียนอุหุด) ไว้ในถ้อยคำสั้น ๆ อันทรงพลัง