ซูเราะฮ์อาลิอิมรอน

3 · ซูเราะฮ์อาลิอิมรอน — อายะฮ์ 130–132

130. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا الرِّبَا أَضْعَافًا مُّضَاعَفَةً وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ยา อัยยุฮัลละซีนะ อามะนู ลา ตะกุลุรฺริบา อัฎอาฟัน มุฎออะฟะฮ์ วัตตะกุลลอฮะ ละอัลละกุม ตุฟลิหูน โอ้บรรดาผู้ศรัทธา จงอย่ากินดอกเบี้ยที่ทวีคูณเป็นหลายเท่า และจงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับความสำเร็จ
131. وَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ วัตตะกุนนาร็อลละตี อุอิดดัต ลิลกาฟิรีน และจงระวังไฟนรกที่ถูกเตรียมไว้สำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธ
132. وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ วะอะฏีอุลลอฮะ วัรฺเราะสูละ ละอัลละกุม ตุรฺหะมูน และจงเชื่อฟังอัลลอฮ์และรอซูล เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับความเมตตา

อัลลอฮ์ทรงห้ามผู้ศรัทธา กินดอกเบี้ย (ริบา) แบบทวีคูณ ดังที่ชาวญาฮิลียะฮ์ทำ — เมื่อครบกำหนดชำระหนี้ ก็จะบอกลูกหนี้ว่า “ชำระหรือจะเพิ่ม (ดอก)?” หากไม่ชำระก็ขยายเวลาและเพิ่มยอดหนี้ ทำเช่นนี้ทุกปีจนหนี้เล็กน้อยกลายเป็นก้อนมหาศาล · คำว่า “อัฎอาฟัน มุฎออะฟะฮ์” พรรณนาสภาพที่เกิดขึ้นจริง (มิใช่เงื่อนไขที่ทำให้ริบาน้อย ๆ หะลาล — ริบาทุกรูปแบบหะรอม) · แล้วทรงกำชับ ตักวา เพื่อความสำเร็จ · เตือน ไฟนรกที่เตรียมไว้สำหรับผู้ปฏิเสธ · และสั่งให้ เชื่อฟังอัลลอฮ์และรอซูล เพื่อได้รับความเมตตา

3 · ซูเราะฮ์อาลิอิมรอน — อายะฮ์ 133–134

133. وَسَارِعُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ วะสาริอู อิลา มัฆฟิเราะติน มิน ร็อบบิกุม วะญันนะติน อัรฺฎุฮัสสะมาวาตุ วัลอัรฺฎุ อุอิดดัต ลิลมุตตะกีน และจงรีบเร่งกันไปสู่การอภัยจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และสวรรค์ที่ความกว้างของมันเท่าชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ซึ่งถูกเตรียมไว้สำหรับบรรดาผู้ยำเกรง
134. الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاءِ وَالضَّرَّاءِ وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ อัลละซีนะ ยุนฟิกูนะ ฟิสสัรฺรออิ วัฎฎ็อรฺรออิ วัลกาซิมีนัลฆ็อยซะ วัลอาฟีนะ อะนินนาสิ วัลลอฮุ ยุหิบบุลมุห์สินีน คือบรรดาผู้บริจาคทั้งในยามสุขสบายและยามทุกข์ยาก ผู้ข่มความโกรธ และผู้ให้อภัยแก่เพื่อนมนุษย์ และอัลลอฮ์ทรงรักบรรดาผู้ทำความดี

“วะสาริอู อิลา มัฆฟิเราะติน มิน ร็อบบิกุม” — จงรีบเร่ง (แข่งขัน) สู่ การอภัยและสวรรค์ที่กว้างเท่าฟ้าและแผ่นดิน · เมื่อชาวคัมภีร์ถามว่า “ถ้าสวรรค์กว้างเท่าฟ้าและแผ่นดิน แล้วนรกอยู่ไหน?” ท่านนบี ﷺ (และอุมัร อิบนุอับบาส) ตอบด้วยอุปมาอันคม: “เมื่อกลางวันมา กลางคืนอยู่ที่ไหน?” — สิ่งที่เรามองไม่เห็นมิได้แปลว่าไม่มีที่อยู่

คุณสมบัติของผู้ยำเกรง (มุตตะกีน):

• “ยุนฟิกูนะ ฟิสสัรฺรออิ วัฎฎ็อรฺรออ์” — บริจาคทั้งยามสุขและยามทุกข์ ไม่ให้สิ่งใดมาขัดขวางการเชื่อฟังอัลลอฮ์
• “วัลกาซิมีนัลฆ็อยซ์” — ข่มความโกรธ (เก็บกลั้นไม่ระบายใส่ผู้อื่น)
• “วัลอาฟีนะ อะนินนาส” — ให้อภัยผู้ที่ทำผิดต่อตน (ขั้นสมบูรณ์ที่สุด) · “วัลลอฮุ ยุหิบบุลมุห์สินีน”

3 · ซูเราะฮ์อาลิอิมรอน — อายะฮ์ 135–136

135. وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ วัลละซีนะ อิซา ฟะอะลู ฟาหิชะตัน เอา ซอละมู อันฟุสะฮุม ซะกะรุลลอฮะ ฟัสตัฆฟะรู ลิซุนูบิฮิม วะมัน ยัฆฟิรุซซุนูบะ อิลลัลลอฮ์ วะลัม ยุศิรฺรู อะลา มา ฟะอะลู วะฮุม ยะอ์ละมูน และบรรดาผู้ที่เมื่อพวกเขาทำสิ่งชั่วช้า (ฟาหิชะฮ์) หรืออธรรมต่อตัวเอง พวกเขาก็รำลึกถึงอัลลอฮ์ แล้วขออภัยโทษต่อความผิดของพวกเขา และใครเล่าที่จะอภัยความผิดได้นอกจากอัลลอฮ์? และพวกเขามิได้ดื้อดึงกระทำสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไปทั้งที่พวกเขารู้อยู่
136. أُولَٰئِكَ جَزَاؤُهُم مَّغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ อุลาอิกะ ญะซาอุฮุม มัฆฟิเราะตุน มิน ร็อบบิฮิม วะญันนาตุน ตัจญรี มิน ตะห์ติฮัลอันฮาร คอลิดีนะ ฟีฮา วะนิอ์มะ อัจญรุลอามิลีน ชนเหล่านั้น การตอบแทนของพวกเขาคือการอภัยจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา และบรรดาสวนสวรรค์ที่มีลำน้ำหลายสายไหลผ่านเบื้องล่างของมัน โดยพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล และเป็นรางวัลที่ดีเลิศของผู้ปฏิบัติงาน (ความดี)

คุณสมบัติที่งดงามที่สุดของผู้ยำเกรงคือ เมื่อพลาดทำบาป (ฟาหิชะฮ์หรืออธรรมต่อตน) ก็รีบสำนึก รำลึกอัลลอฮ์ และขออภัย (อิสติฆฟาร) ทันที · “วะมัน ยัฆฟิรุซซุนูบะ อิลลัลลอฮ์” (ใครเล่าจะอภัยบาปได้นอกจากอัลลอฮ์) — เป็นการเปิดประตูความหวังกว้าง · และพวกเขา “ไม่ดื้อดึงทำผิดซ้ำทั้งที่รู้” (มิใช่ผู้ยืนกรานในบาป) · การตอบแทนของพวกเขาคือ การอภัยและสวนสวรรค์นิรันดร์ — “วะนิอ์มะ อัจญรุลอามิลีน” (เป็นรางวัลที่ดีเลิศของผู้ปฏิบัติความดี)