ซูเราะฮ์อัลมาอิดะฮ์
المائدة
ตอนที่ 5 · อายะฮ์ 7–11 · พันธสัญญา “เราได้ยินและเชื่อฟัง” · จงยืนหยัดเป็นพยานด้วยความยุติธรรม
ส่วนที่ 5 อายะฮ์ 7 : จงรำลึกพันธสัญญา “เราได้ยินและเชื่อฟัง”
5 · ซูเราะฮ์อัลมาอิดะฮ์ — อายะฮ์ 7
- وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمِيثَاقَهُ الَّذِي وَاثَقَكُم بِهِ إِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ วัซกุรู นิอ์มะตัลลอฮิ อะลัยกุม วะมีษาเกาะฮุลละซี วาษะเกาะกุม บิฮี อิซ กุลตุม สะมิอ์นา วะอะเฏาะอ์นา วัตตะกุลลอฮ์ อินนัลลอฮะ อะลีมุน บิซาติศศุดูร และจงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเจ้า และพันธสัญญาของพระองค์ที่ได้ทรงผูกมัดพวกเจ้าไว้ด้วยมัน ขณะที่พวกเจ้ากล่าวว่า ‘เราได้ยินแล้วและเราเชื่อฟัง’ และจงยำเกรงอัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในทรวงอก
อัลลอฮ์ทรงเตือนให้รำลึกถึง ความโปรดปราน (การประทานศาสนาและรอซูล) และ พันธสัญญา (มีษาก) ที่ผู้ศรัทธาให้ไว้เมื่อกล่าว “สะมิอ์นา วะอะเฏาะอ์นา” (เราได้ยินและเชื่อฟัง) — คือ บัยอะฮ์ (การให้สัตยาบัน) ต่อท่านนบี ﷺ ที่จะเชื่อฟังทั้งในยามพอใจและไม่พอใจ · ปิดด้วย “อัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในทรวงอก” — พันธสัญญาต้องมาจากใจจริง มิใช่เพียงลมปาก
ส่วนที่ 6 อายะฮ์ 8–9 : จงยืนหยัดเป็นพยานด้วยความยุติธรรม แม้ต่อศัตรู
5 · ซูเราะฮ์อัลมาอิดะฮ์ — อายะฮ์ 8–9
- يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ لِلَّهِ شُهَدَاءَ بِالْقِسْطِ وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَىٰ أَلَّا تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ยา อัยยุฮัลละซีนะ อามะนู กูนู ก็อววามีนะ ลิลลาฮิ ชุฮะดาอะ บิลกิสฏ์ วะลา ยัจญริมันนะกุม ชะนะอานุ ก็อวมิน อะลา อัลลา ตะอ์ดิลู อิอ์ดิลู ฮุวะ อักเราะบุ ลิตตักวา วัตตะกุลลอฮ์ อินนัลลอฮะ เคาะบีรุน บิมา ตะอ์มะลูน โอ้บรรดาผู้ศรัทธา จงเป็นผู้ยืนหยัดมั่นคงเพื่ออัลลอฮ์ เป็นพยานด้วยความเที่ยงธรรม และจงอย่าให้ความเกลียดชังต่อกลุ่มชนหนึ่งทำให้พวกเจ้าไม่ยุติธรรม จงยุติธรรมเถิด มันใกล้ต่อความยำเกรงยิ่งกว่า และจงยำเกรงอัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ยิ่งในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ
- وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ عَظِيمٌ วะอะดัลลอฮุลละซีนะ อามะนู วะอะมิลุศศอลิหาติ ละฮุม มัฆฟิเราะตุน วะอัจญรุน อะซีม อัลลอฮ์ได้ทรงสัญญาแก่บรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดีทั้งหลายว่า สำหรับพวกเขานั้นคือการอภัยโทษและรางวัลอันใหญ่หลวง
อายะฮ์นี้เป็น เสาหลักของความยุติธรรม คู่กับอันนิสาอ์ 4:135 · สั่งให้ “ก็อววามีนะ ลิลลาฮ์” (ยืนหยัดเพื่ออัลลอฮ์ มิใช่เพื่อชื่อเสียงหรือผู้คน) และ เป็นพยานด้วยความเที่ยงธรรม (กิสฏ์)
หลักการทองที่โดดเด่น: “วะลา ยัจญริมันนะกุม ชะนะอานุ ก็อวมิน อะลา อัลลา ตะอ์ดิลู · อิอ์ดิลู ฮุวะ อักเราะบุ ลิตตักวา” — อย่าให้ความเกลียดชังต่อกลุ่มใดทำให้พวกเจ้าไม่ยุติธรรมต่อพวกเขา จงยุติธรรมเถิด มันใกล้ต่อตักวายิ่งกว่า · แม้ต่อ ศัตรู ก็ต้องยุติธรรม — ความยุติธรรมในอิสลามไม่ขึ้นกับความรักหรือความเกลียด · (9) ผู้ศรัทธาที่ทำดีได้ การอภัยและรางวัลอันใหญ่หลวง (สวรรค์) ด้วยความเมตตาของอัลลอฮ์
ต้นฉบับอาหรับ
عن النعمانِ بنِ بشيرٍ ﵄؛ أن أباه نحلَه غلامًا، فأتى النبيَّ ﷺ ليُشهِدَه، فقال: «أكلَّ وَلَدِك نحلتَ مثلَه؟» قال: لا. قال: «اتَّقوا اللهَ واعدِلوا في أولادِكم»، وقال: «إني لا أشهدُ على جَوْرٍ».
จากนุอ์มาน อิบนุบะชีร ﵄ ว่า บิดาของเขาได้ให้ทาสคนหนึ่งแก่เขา (เป็นของขวัญ) แล้วมาหาท่านนบี ﷺ เพื่อให้ท่านเป็นพยาน ท่านถามว่า «ท่านได้ให้ (ของขวัญ) เท่านี้แก่ลูกทุกคนของท่านหรือ?» เขาตอบว่า “ไม่” ท่านจึงกล่าวว่า «จงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงยุติธรรมในระหว่างลูกๆ ของพวกท่าน» และท่านกล่าวว่า «แท้จริงฉันจะไม่เป็นพยานในความอยุติธรรม»
อายะฮ์ 10–11 : ผู้ปฏิเสธสู่นรก · อัลลอฮ์ทรงปกป้องผู้ศรัทธาจากแผนร้าย
5 · ซูเราะฮ์อัลมาอิดะฮ์ — อายะฮ์ 10–11
- وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ วัลละซีนะ กะฟะรู วะกัซซะบู บิอายาตินา อุลาอิกะ อัศหาบุลญะหีม และบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาและปฏิเสธโองการทั้งหลายของเรา ชนเหล่านั้นคือชาวนรกอันร้อนแรง
- يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ هَمَّ قَوْمٌ أَن يَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ยา อัยยุฮัลละซีนะ อามะนุซกุรู นิอ์มะตัลลอฮิ อะลัยกุม อิซ ฮัมมะ ก็อวมุน อัน ยับสุฏู อิลัยกุม อัยดิยะฮุม ฟะกัฟฟะ อัยดิยะฮุม อันกุม วัตตะกุลลอฮ์ วะอะลัลลอฮิ ฟัลยะตะวักกะลิลมุอ์มินูน โอ้บรรดาผู้ศรัทธา จงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเจ้า ขณะที่กลุ่มชนหนึ่งได้มุ่งหมายที่จะยื่นมือของพวกเขามายังพวกเจ้า (เพื่อทำร้าย) แต่พระองค์ทรงยับยั้งมือของพวกเขาให้ห่างจากพวกเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์ และแด่อัลลอฮ์เท่านั้น บรรดาผู้ศรัทธาจงมอบหมาย (ตะวักกุล)
อายะฮ์ 10: ตรงข้ามกับผู้ศรัทธา — ผู้ที่ ปฏิเสธและว่าโองการของอัลลอฮ์เป็นเท็จ คือ ชาวนรก (ความยุติธรรมของอัลลอฮ์)
อายะฮ์ 11 — รำลึกถึงการปกป้องของอัลลอฮ์: ทรงเตือนผู้ศรัทธาถึงครั้งที่ ศัตรูวางแผนทำร้ายท่านนบี ﷺ และเหล่าเศาะหาบะฮ์ แต่อัลลอฮ์ทรงยับยั้งพวกเขาไว้ · มีหลายเหตุการณ์ที่อายะฮ์นี้ครอบคลุม เช่น:
- เฆารฺษ อิบนุลหาริษ ที่ฉวยดาบท่านนบีขณะพักกลางทาง แล้วถามว่า “ใครจะช่วยเจ้าให้พ้นจากข้าได้?” ท่านตอบว่า “อัลลอฮ์” ดาบจึงหลุดจากมือเขา (บุคอรี #2910)
- แผนของ บนีนะฎีร ที่จะทิ้งหินโม่ใส่ท่านนบีจากบนกำแพง แต่อัลลอฮ์ทรงเปิดเผยให้ท่านทราบ
ปิดด้วยหลักการ “วะอะลัลลอฮิ ฟัลยะตะวักกะลิลมุอ์มินูน” (แด่อัลลอฮ์เท่านั้น ผู้ศรัทธาจงมอบหมาย) — ผู้ที่มอบหมายต่ออัลลอฮ์ พระองค์ทรงคุ้มครองเขาจากความชั่วของผู้คน