ซูเราะฮ์อัลฮุมะซะฮ์
الهمزة
ส่วนที่ 1 อายะฮ์ 1–3 : ผู้นินทาใส่ร้ายที่หลงในทรัพย์
104 · ซูเราะฮ์อัลฮุมะซะฮ์ — อายะฮ์ 1–3
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
- وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ วัยลุน ลิกุลลิ ฮุมะซะติน ลุมะซะฮ์ ความวิบัติจงมีแด่ทุกผู้นินทาว่าร้าย ผู้เยาะเย้ยใส่ร้าย
- الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ อัลละซี ญะมะอะ มาลัน วะอัดดะดะฮ์ ผู้ที่สะสมทรัพย์สมบัติและหมั่นนับมัน
- يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ ยะห์สะบุ อันนะ มาละฮู อัคละดะฮ์ เขาคิดว่าทรัพย์ของเขาจะทำให้เขาเป็นอมตะ
“วัยลุน ลิกุลลิ ฮุมะซะติน ลุมะซะฮ์” — “วัยล์” = ความวิบัติ/หายนะ · “ฮุมะซะฮ์” และ “ลุมะซะฮ์” คือ ผู้ที่ชอบดูถูก จับผิด และกัดกินเกียรติของผู้อื่น — สะลัฟอธิบายไว้หลายนัยที่เสริมกัน:
- อิบนุอับบาส: ผู้ชอบตำหนิและจับผิด (ฏออาน มิอ์ยาบ)
- มุญาฮิด: “ฮุมะซะฮ์” คือใส่ร้ายด้วย มือและสายตา (ท่าทาง) ส่วน “ลุมะซะฮ์” คือด้วย ลิ้น (คำพูด) (อิบนุซัยด์เห็นตาม)
- อัรเราะบีอ์ บิน อนัส: “ฮุมะซะฮ์” นินทาต่อหน้า ส่วน “ลุมะซะฮ์” นินทาลับหลัง
- เกาะตาดะฮ์: ผู้ที่ใส่ร้ายด้วยลิ้นและสายตา กัดกินเนื้อ (เกียรติ) ผู้อื่น และตำหนิพวกเขา
- มาลิก (จากซัยด์ บิน อัสลัม): ฮุมะซะฮ์คือผู้กินเนื้อ (นินทา) ผู้คน
บ้างว่าอายะฮ์นี้ลงมาเกี่ยวกับ อัลอัคนัส บิน ชะรีก (หรือคนอื่น) แต่มุญาฮิดว่า เป็นคำทั่วไป (ครอบคลุมทุกผู้ที่มีลักษณะนี้) เทียบได้กับ “ชอบนินทา เที่ยวใส่ร้าย” (ซูเราะฮ์อัลเกาะลัม 68:11)
“อัลละซี ญะมะอะ มาลัน วะอัดดะดะฮ์” — ผู้ที่ สะสมทรัพย์ทับถมกันและหมั่นนับจำนวนมันซ้ำ ๆ (อัสสุดดีและอิบนุญะรีร) เทียบ “และสะสมแล้วกักตุน” (ซูเราะฮ์อัลมะอาริจญ์ 70:18) · มุหัมมัด บิน กะอบ์ว่า ทรัพย์ทำให้เขาเพลินทั้งวัน สะสมกองนี้ต่อกองนั้น พอกลางคืนก็นอนราวกับซากศพ
“ยะห์สะบุ อันนะ มาละฮู อัคละดะฮ์” — เขา หลงคิดว่าการสะสมทรัพย์จะทำให้เขาเป็นอมตะ คงอยู่ตลอดไปในดุนยานี้ — เป็นความหลงผิดของคนที่ยึดติดทรัพย์จนลืมความตายและวันตอบแทน
ส่วนที่ 2 อายะฮ์ 4–9 : บทลงโทษในไฟอัลฮุฏอมะฮ์
104 · ซูเราะฮ์อัลฮุมะซะฮ์ — อายะฮ์ 4–9
- كَلَّا ۖ لَيُنبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ กัลลา ละยุนบะซันนะ ฟิลหุฏอมะฮ์ หามิได้! เขาจะถูกโยนลงในอัลฮุฏอมะฮ์
- وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحُطَمَةُ วะมา อัดรากะ มัลหุฏอมะฮ์ และอะไรเล่าจะทำให้เจ้ารู้ว่าอัลฮุฏอมะฮ์คืออะไร?
- نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ นารุลลอฮิลมูก็อดะฮ์ คือไฟของอัลลอฮ์ที่ถูกจุดให้ลุกโชน
- الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ อัลละตี ตัฏฏอลิอุ อะลัลอัฟอิดะฮ์ ที่พุ่งขึ้นเผาไปถึงหัวใจ
- إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ อินนะฮา อะลัยฮิม มุอ์ศอดะฮ์ แท้จริงมันถูกปิดครอบไว้เหนือพวกเขา
- فِي عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍ ฟี อะมะดิม มุมัดดะดะฮ์ ในเสาที่ถูกยืดยาว
“กัลลา ละยุนบะซันนะ ฟิลหุฏอมะฮ์” — “กัลลา” = หามิได้ (เรื่องไม่ได้เป็นดังที่เขาคิด ทรัพย์ไม่ได้ทำให้เป็นอมตะ) — แน่นอน ผู้ที่สะสมและนับทรัพย์นี้จะถูกโยนทิ้งลงใน “อัลฮุฏอมะฮ์”
“วะมา อัดรากะ มัลหุฏอมะฮ์ · นารุลลอฮิลมูก็อดะฮ์” — “อัลฮุฏอมะฮ์” คือ ชื่อหนึ่งของนรก ที่เป็นคุณลักษณะด้วย เพราะมันจะ บดขยี้ทำให้แหลกละเอียด (ยะห์ฏิม) ทุกสิ่งที่ถูกโยนลงไป — คือ ไฟของอัลลอฮ์ที่ถูกจุดให้ลุกโชน
“อัลละตี ตัฏฏอลิอุ อะลัลอัฟอิดะฮ์” — ไฟที่ พุ่งขึ้นแทรกซึมไปถึงหัวใจ · ษาบิต อัลบุนานีว่า มันเผาไหม้พวกเขาไปถึงหัวใจขณะที่ยังมีชีวิต แล้วท่านก็ร้องไห้ · มุหัมมัด บิน กะอบ์ว่า ไฟกินทุกส่วนของร่างกาย จนเมื่อถึงหัวใจก็วกกลับมาเผาร่างอีกครั้ง (ไม่จบสิ้น)
“อินนะฮา อะลัยฮิม มุอ์ศอดะฮ์ · ฟี อะมะดิม มุมัดดะดะฮ์” — ไฟนั้น ถูกปิดครอบไว้เหนือพวกเขา (ปิดสนิทไม่มีทางออก ดังที่อธิบายในซูเราะฮ์อัลบะลัด) · ส่วน “ฟี อะมะดิม มุมัดดะดะฮ์” สะลัฟอธิบายหลายนัย: เสา/หลักเหล็ก (อะฏียะฮ์) หรือ เสาไฟ (อัสสุดดี) หรือ ประตูที่ถูกปิดยืดออก (อิบนุอับบาส) — คือพวกเขาถูกขังในเสา/หลักยาวที่ปิดครอบ มีโซ่ตรวนคล้องคอ ไม่มีทางหนีได้เลย