ซูเราะฮ์อัลอัศร์

103 · ซูเราะฮ์อัลอัศร์ — อายะฮ์ 1–2

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

1. وَالْعَصْرِ วัลอัศร์ ขอสาบานด้วยกาลเวลา
2. إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ อินนัลอินสานะ ละฟี คุสร์ แท้จริงมนุษย์นั้นอยู่ในความขาดทุน

“วัลอัศร์” — “อัลอัศร์” คือ กาลเวลา/ยุคสมัย ที่ความเคลื่อนไหวและการกระทำของลูกหลานอาดัมเกิดขึ้น ทั้งดีและชั่ว · (มาลิกรายงานจากซัยด์ บิน อัสลัมว่าหมายถึง เวลาเย็น/ละหมาดอัศร์ แต่ทัศนะที่เลื่องลือคือ “กาลเวลา”) — อัลลอฮ์ทรงสาบานด้วยมัน แสดงถึงความสำคัญของสิ่งที่ตามมา

“อินนัลอินสานะ ละฟี คุสร์” — สิ่งที่ทรงสาบานถึงคือ แท้จริง มนุษย์อยู่ใน “คุสร์” คือความขาดทุนและหายนะ — เพราะเวลาที่ผ่านไปคือทุนชีวิตที่ร่อยหรอลง ผู้ที่ใช้เวลาไปโดยไม่ได้กำไร (อีมานและความดี) ย่อมขาดทุนอย่างแท้จริง

103 · ซูเราะฮ์อัลอัศร์ — อายะฮ์ 3

3. إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ อิลลัลละซีนะ อามะนู วะอะมิลุศศอลิหาติ วะตะวาเศา บิลหักกิ วะตะวาเศา บิศศ็อบร์ เว้นแต่บรรดาผู้ศรัทธา และประกอบคุณงามความดี และตักเตือนกันด้วยสัจธรรม และตักเตือนกันด้วยความอดทน

อัลลอฮ์ทรงยกเว้นจากมนุษย์ทั้งมวลที่อยู่ในความขาดทุน เฉพาะ ผู้ที่มีคุณสมบัติสี่ประการครบ:

1. “อามะนู” — ศรัทธาด้วยหัวใจ (อีมานต่ออัลลอฮ์ ท่านนบี และหลักศรัทธาที่ถูกต้อง)
2. “วะอะมิลุศศอลิหาต” — ประกอบคุณงามความดีด้วยอวัยวะ (การงานที่สอดคล้องกับบัญญัติ)
3. “วะตะวาเศา บิลหักก์” — ตักเตือน/สั่งเสียกันด้วยสัจธรรม คือการปฏิบัติภักดีและละทิ้งสิ่งต้องห้าม แล้วชวนกันไปสู่สิ่งนั้น
4. “วะตะวาเศา บิศศ็อบร์” — ตักเตือน/สั่งเสียกันด้วยความอดทน ต่อเคราะห์กรรมและการกำหนดของอัลลอฮ์ และต่อการรบกวนของผู้ที่ถูกกำชับความดีและห้ามความชั่ว