ซูเราะฮ์อัตตะกาษุร
التكاثر
ส่วนที่ 1 อายะฮ์ 1–2 : การแข่งขันสะสมที่ทำให้หลงลืม
102 · ซูเราะฮ์อัตตะกาษุร — อายะฮ์ 1–2
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
- أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ อัลฮากุมุตตะกาษุร การแข่งขันสะสม (ทรัพย์และพวกพ้อง) ได้ทำให้พวกเจ้าหลงลืม
- حَتَّىٰ زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ หัตตา ซุรตุมุลมะกอบิร จนกระทั่งพวกเจ้าลงไปเยือนหลุมฝังศพ (ตาย)
“อัลฮากุมุตตะกาษุร” — อัลลอฮ์ทรงตรัสว่า ความรักในดุนยา ความสุขและความงามของมัน ได้ทำให้พวกเจ้าเพลิดเพลินหลงลืม จากการแสวงหาอาคิเราะฮ์ · หะสัน อัลบัศรีว่า “อัตตะกาษุร” คือ การแข่งกันโอ้อวดในความมากมายของทรัพย์และลูกหลาน
“หัตตา ซุรตุมุลมะกอบิร” — สิ่งนี้ดำเนินกับพวกเจ้า จนกระทั่งความตายมาถึงและพวกเจ้า “ไปเยือนหลุมฝังศพ” คือได้ไปอยู่ในนั้นและถูกฝัง · อิบนุบุร็อยดะฮ์รายงานว่าซูเราะฮ์นี้ลงมาเกี่ยวกับ สองเผ่าของอันศอร (บนีหาริษะฮ์กับบนีหาริษ) ที่แข่งกันโอ้อวดจำนวนคน จนถึงขั้นไปนับที่หลุมศพว่า “ในหมู่พวกท่านมีอย่างคนนี้ไหม?” · อุมัร บิน อับดุลอะซีซเมื่ออ่านอายะฮ์นี้กล่าวว่า “การเยือน (หลุมศพ) ย่อมมีการกลับ — ผู้เยือนต้องกลับไปยังที่พำนักของเขา คือสวรรค์หรือนรก”
ต้นฉบับอาหรับ
قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «يَقُولُ الْعَبْدُ: مَالِي مَالِي، وَإِنَّمَا لَهُ مِنْ مَالِهِ ثَلَاثٌ: مَا أَكَلَ فَأَفْنَى، أَوْ لَبِسَ فَأَبْلَى، أَوْ تَصَدَّقَ فَأَمْضَى، وَمَا سِوَى ذَلِكَ فَذَاهِبٌ وَتَارِكُهُ لِلنَّاسِ».
ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ﷺ กล่าวว่า «บ่าวมักพูดว่า “ทรัพย์ของฉัน ทรัพย์ของฉัน” ทั้งที่จริงเขามีส่วนในทรัพย์ของเขาเพียง สามอย่าง: สิ่งที่เขา กินจนหมดไป หรือ สวมใส่จนเก่าไป หรือ ให้ทานจนได้ผลบุญไว้ — ส่วนที่เหลือนอกจากนี้ ล้วนจะจากไปและถูกทิ้งไว้ให้คนอื่น»
ต้นฉบับอาหรับ
قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «يَتْبَعُ الْمَيِّتَ ثَلَاثَةٌ، فَيَرْجِعُ اثْنَانِ وَيَبْقَى مَعَهُ وَاحِدٌ: يَتْبَعُهُ أَهْلُهُ وَمَالُهُ وَعَمَلُهُ، فَيَرْجِعُ أَهْلُهُ وَمَالُهُ، وَيَبْقَى عَمَلُهُ».
ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ﷺ กล่าวว่า «มีสามสิ่งตามศพไป (สู่หลุม) แล้ว สองสิ่งกลับ เหลืออยู่กับเขาเพียงหนึ่ง: ครอบครัวของเขา ทรัพย์ของเขา และการงานของเขาตามไป แล้ว ครอบครัวและทรัพย์ก็กลับ เหลือเพียงการงานของเขาอยู่กับเขา»
ส่วนที่ 2 อายะฮ์ 3–7 : คำเตือน — พวกเจ้าจะได้รู้ และจะได้เห็นนรก
102 · ซูเราะฮ์อัตตะกาษุร — อายะฮ์ 3–7
- كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ กัลลา เสาฟะ ตะอฺละมูน หามิได้! พวกเจ้าจะได้รู้ในไม่ช้า
- ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ษุมมะ กัลลา เสาฟะ ตะอฺละมูน แล้วก็หามิได้! พวกเจ้าจะได้รู้
- كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ กัลลา เลา ตะอฺละมูนะ อิลมัลยะกีน หามิได้! หากพวกเจ้ารู้ด้วยความรู้ที่แน่ชัด (พวกเจ้าจะไม่หลงเช่นนี้)
- لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ ละตะเราวุนนัลญะหีม แน่นอน พวกเจ้าจะได้เห็นนรกญะหีม
- ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ الْيَقِينِ ษุมมะ ละตะเราวุนนะฮา อัยนัลยะกีน แล้วพวกเจ้าจะได้เห็นมันด้วยสายตาที่แน่ชัด
“กัลลา เสาฟะ ตะอฺละมูน · ษุมมะ กัลลา เสาฟะ ตะอฺละมูน” — “กัลลา” = หามิได้ (อย่าหลงเช่นนั้น) — พวกเจ้าจะได้รู้ (ผลของการหลงลืม) · หะสัน อัลบัศรีว่านี่คือ “คำขู่ซ้ำคำขู่ (วะอีดหลังวะอีด)” · อัฎเฎาะห์ฮากว่า ครั้งแรกเตือนพวกกาฟิร ครั้งที่สองเตือนผู้ศรัทธา · (มีอาษัรจากอะลีว่า “เรายังสงสัยเรื่องการลงโทษในหลุมศพ จนกระทั่งอายะฮ์นี้ลงมา” — ติรมิซี #3355)
“กัลลา เลา ตะอฺละมูนะ อิลมัลยะกีน · ละตะเราวุนนัลญะหีม · ษุมมะ ละตะเราวุนนะฮา อัยนัลยะกีน” — หากพวกเจ้ารู้ด้วย ความรู้ที่แน่ชัด (อิลมุลยะกีน) ถึงผลลัพธ์ การแข่งสะสมจะไม่ทำให้พวกเจ้าหลงลืมอาคิเราะฮ์ · แล้วทรงยืนยันคำขู่ข้างต้นว่า แน่นอนพวกเจ้าจะได้เห็นนรกญะหีม แล้ว จะเห็นมันด้วยสายตาที่แน่ชัด (อัยนุลยะกีน) — เห็นกับตาจริงในวันกิยามะฮ์ ไฟที่เมื่อมันคำรามครั้งหนึ่ง มลาอิกะฮ์ผู้ใกล้ชิดและนบีทุกท่านต่างคุกเข่าลงด้วยความยำเกรงและตระหนกในความน่าสะพรึงของมัน
อายะฮ์ 8 : จะถูกสอบถามเรื่องความโปรดปราน
102 · ซูเราะฮ์อัตตะกาษุร — อายะฮ์ 8
- ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ ษุมมะ ละตุสอะลุนนะ เยามะอิซิน อะนิน นะอีม แล้วในวันนั้นพวกเจ้าจะถูกสอบถามเกี่ยวกับความโปรดปราน
“ษุมมะ ละตุสอะลุนนะ เยามะอิซิน อะนิน นะอีม” — แล้วในวันนั้น พวกเจ้าจะถูกสอบถามเกี่ยวกับการขอบคุณ “ความโปรดปราน (อันนะอีม)” ที่อัลลอฮ์ประทานให้ — ทั้งสุขภาพ ความปลอดภัย ริซกี ฯลฯ ว่าพวกเจ้าได้ตอบแทนนิอ์มะฮ์ด้วยการขอบคุณและภักดีต่อพระองค์หรือไม่ · อิบนุอับบาสว่า “อันนะอีม” คือ สุขภาพของร่างกาย การได้ยิน และการมองเห็น ที่อัลลอฮ์จะทรงสอบถามว่าใช้มันไปทางใด ดังอายะฮ์ “แท้จริงการได้ยิน การมองเห็น และหัวใจ ทุกสิ่งเหล่านั้นจะถูกสอบถาม” (ซูเราะฮ์อัลอิสรออ์ 17:36) · มุญาฮิดว่ารวมทุกความสุขของดุนยา
ต้นฉบับอาหรับ
قال رسول الله صلى الله عليه وسلم بعد أن أكلوا رطبًا وشربوا ماءً: «لَتُسْأَلُنَّ عَنْ هَذَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ؛ أَخْرَجَكُمْ مِنْ بُيُوتِكُمُ الْجُوعُ، فَلَمْ تَرْجِعُوا حَتَّى أَصَبْتُمْ هَذَا، فَهَذَا مِنَ النَّعِيمِ».
ครั้งที่ท่านเราะซูล ﷺ พร้อมอบูบักรและอุมัรออกจากบ้านเพราะความหิว แล้วได้รับประทาน อินทผลัมสดและดื่มน้ำเย็น ที่บ้านชาวอันศอร ท่านกล่าวว่า «พวกท่านจะถูกสอบถามเกี่ยวกับสิ่งนี้ในวันกิยามะฮ์ — ความหิวได้ทำให้พวกท่านออกจากบ้าน แล้วพวกท่านไม่กลับจนได้สิ่งนี้ นี่แหละคือส่วนหนึ่งของ ความโปรดปราน (ที่จะถูกถาม)»